Encyklopedia Solidarności listopad - 1988

1

• Premier Mieczysław F. Rakowski podejmuje decyzję o likwidacji Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Lech Wałęsa: Decyzję premiera można [...] traktować jako polityczną prowokację wymierzoną w ideę porozumienia.

2

• Na placu przed budynkiem dyrekcji Stoczni Gdańskiej gromadzi się sześciotysięczny tłum, demonstrujący przeciwko decyzji premiera Rakowskiego o likwidacji Stoczni. Alojzy Szablewski czyta rezolucję: […] Jest to decyzja [...] mająca na celu likwidację zakładu stanowiącego symbol Porozumień Sierpniowych i „Solidarności”. Stoczni będziemy bronić. Nie można decydować o przyszłości Stoczni Gdańskiej, pomijając załogę. […]

• Jerzy Urban na konferencji prasowej wzywa Lecha Wałęsę do rozpoczęcia rozmów.

3

• Odbywa się posiedzenie Krajowej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność”. Większość spraw dotyczy przygotowań do rozmów "okrągłego stołu" i decyzji o likwidacji Stoczni Gdańskiej: […] Decyzja o likwidacji Stoczni Gdańskiej jest wyraźnym aktem politycznym wskazującym na to, że rząd M. Rakowskiego wykorzystuje nadzwyczajne uprawnienia do utrwalenia stalinowskiego modelu zarządzania gospodarczego. Nic nie wskazuje na ekonomiczne uzasadnienie tej decyzji. Jest to akt zemsty wobec „Solidarności” i wobec Stoczni Gdańskiej, zakładu, w którym podpisano Umowy Gdańskie [...]. Stoczni Gdańskiej trzeba bronić. […]

4

• Premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher przybywa do Gdańska, gdzie spotyka się z Lechem Wałęsą na plebani kościoła św. Brygidy i składa kwiaty pod Pomnikiem Ofiar Grudnia ’70.

9

• Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Na czele państwa staje republikanin George Bush.

11

• W katedrze Chrystusa Króla w Katowicach odprawiona zostaje msza z okazji rocznicy odzyskania niepodległości, po jej zakończeniu kilka tys. ludzi podejmuje próbę przemarszu do centrum Katowic, pochód zostaje zablokowany, a nast. zaatakowany przez SB (w tłum m.in. wjeżdżają rozpędzone auta), kilkadziesiąt osób zostaje poturbowanych, w tym kilka poważnie, ponad 200 demonstrantów chroni się w katedrze, 11–16 XI 1988 w kościele kilkadziesiąt osób prowadzi głodówkę w sprawie ukarania odpowiedzialnych za brutalną pacyfikację, uwolnienia zatrzymanych i przywrócenia do pracy górników zwolnionych po strajkach VIII–IX 1988.

• W całym kraju trwają niezależne obchody 70. rocznicy odzyskania niepodległości. W Katowicach, Poznaniu i Gdańsku milicja atakuje pokojowe manifestacje. W Poznaniu ciężko pobity zostaje radny miejski Michał Downarowicz.
• W Lublinie po równoczesnych mszach św. w kościele powizytkowskim i kościele jezuitów, następuje przemarsz uczestników Krakowskim Przedmieściem na pl. Litewski, gdzie odbywa się wiec liczący ok. 5000 osób. Przemawiają: poseł Ryszard Bender oraz przedstawiciele „Solidarności”, Niezależnego Zrzeszenia Studentów i Konfederacji Polski Niepodległej. ZOMO i SB nie interweniują. W następnych miesiącach władze próbują ukarać organizatorów przed kolegiami ds. wykroczeń, ale w obliczu zmieniającej się sytuacji w kraju, nie dochodzi to do skutku.

12

• Krajowa Komisja Wykonawcza NSZZ „Solidarność” powołuje Fundusz Inicjatyw Prasowych „Solidarność”, przeznaczając na to niezbędne środki. Celem funduszu jest wspieranie inicjatyw na rzecz rozwoju prasy wydawanej przez „Solidarność” oraz związanych z nią organizacji i środowisk. W skład Rady Funduszu wchodzą: Wojciech Adamiecki, Bogdan Borusewicz, Władysław Frasyniuk, Andrzej Grajewski, Stefania Hejmanowska, Maciej Kozłowski, Maciej Łopiński, Grażyna Staniszewska, Maciej Szumowski, Jarosław Szczepański.

• W Szczecinie Międzyzakładowy Komitet Strajkowy przekształca się w Międzyzakładowy Komitet Organizacyjny NSZZ „Solidarność” Regionu Pomorze Zachodnie. Na przewodniczącego wybrany zostaje Edward Radziewicz, dotychczasowy szef MKS.

• Wymiana listów między Lechem Wałęsą a gen. Czesławem Kiszczakiem.

13

• Inauguracyjne spotkanie Uniwersytetu Ludowego „Solidarność” działającego przy sanktuarium Matki Boskiej Pocieszenia w Biechowie koło Wrześni.

15

• Alfred Miodowicz, przewodniczący Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych, proponuje Lechowi Wałęsie debatę przed kamerami telewizyjnymi.

18-19

• W kolejnym spotkaniu Lecha Wałęsy i gen. Czesława Kiszczaka w Wilanowie poświęconym przygotowaniom do „okrągłego stołu”, uczestniczą: Stanisław Ciosek, Tadeusz Mazowiecki, bp Tadeusz Gocłowski i ks. Alojzy Orszulik. Z komunikatu: Ustalono, że rozmowy będą kontynuowane w celu zbliżenia stanowisk. Strona rządowa w dalszym ciągu kategorycznie odrzuca postulat legalizacji „Solidarności”, nie zgadzając się nawet na umieszczenie w komunikacie końcowym informacji, że dyskutowano na ten temat.

22

• Okrągły stół, stojący od kilku tygodni w pałacu w Jabłonnie, zostaje rozmontowany.

25

• W Sieradzu powołano Międzyzakładowy Komitet Organizacyjny „Solidarność”, którego trzon stanowąi trzej współprzewodniczący – Krzysztof Sokołowski, Andrzej Tomaszewicz i Jan Kurowski. Oprócz nich w skład organizacji wchodzą, m.in. Jerzy Gajdziński, Michał Gorczyca, Piotr Andrych i Józef Ograbek.

29

• W Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy odbywa się pierwsze od stanu wojennego jawne zebranie NSZZ „Solidarność” w regionie.

30

• Lech Wałęsa odbywa transmitowaną na żywo telewizyjną dyskusję z Alfredem Miodowiczem, przewodniczącym Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. Miodowicz: Stwierdzam, że wystarczył rok niepokojów, żebyśmy zostali przy gołych półkach. [...] uważam, że nasze założenie – jeden związek w jednym zakładzie pracy – jest bardzo zasadne. Wałęsa: „Solidarność” nie mówi, że my damy komukolwiek coś. My stworzymy możliwość brania, zarobienia i brania, i obrony tych interesów. I pluralizm to gwarantuje. To prawda, że zakład pracy nie może być areną walki politycznej. My panu dobrze życzymy, ale wy nam nie pozwalacie istnieć. To co to za demokracja? Dogadajmy się, jak nie robić destrukcji. Jeśli pan podejmie męską decyzję, że jest miejsce dla „Solidarności” – natychmiast zakasujemy rękawy i bierzemy się z Polską do roboty, bo czas ucieka, bo młodzież ucieka. Badania opinii publicznej wyraźnie wskazują na „zwycięstwo” Wałęsy w dyskusji – uważa tak 63,8% respondentów.