Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Bartoszcze Roman

Roman Bartoszcze, ur. 9 XII 1946 w Jaroszewicach k. Bełżyc, zm. 31 XII 2015. Ukończył Zasadniczą Szkołę Górniczą w Rydułtowach (1963) i Szkołę Przysposobienia Rolniczego w Inowrocławiu (1970).

1969-1980 w ZSL; w 1969 przewodniczący Koła Gminnego ZMW.

W 1980 jeden z liderów „S” RI, od II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1981 członek Prezydium władz krajowych „S” RI; w 1981 delegat na I WZD Regionu Bydgoskiego, przewodniczący ZR. W III 1981 przewodniczący Ogólnopolskiego KS „S” RI w Bydgoszczy; 17 IV 1981 sygnatariusz porozumień po kryzysie bydgoskim. W VIII 1981 współorganizator Rady Porozumiewawczej NSChZZ „S”, przekształconej w X 1981 w KKP NSChZZ „S”.

Po 13 XII 1981 w ukryciu; 16 XII 1981 zatrzymany, zwolniony po przesłuchaniu. 13 IX – 26 XI 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Mielęcinie k. Włocławka. Po wyjściu wydawca (wraz z bratem Piotrem Bartoszcze, i ojcem, Michałem Bartoszcze) podziemnego pisma „Żywią i Bronią”; członek OKOR. Od 1987 członek Prezydium Krajowej Rady Rolników „S”, od IV 1989 Rady Krajowej „S” RI.

1989-1991 poseł RP z listy KO przy Przewodniczącym „S” Lechu Wałęsie, przewodniczący klubu poselskiego PSL, członek sejmowych komisji: Polityki Gospodarczej, Budżetu i Finansów. 1989-1991 w PSL; 1989-1990 wiceprezes Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL, 1990-1991 prezes PSL. Od 1991 prezes Polskiego Forum Ludowo-Chrześcijańskiego Ojcowizna. 1991-1993 poseł RP z listy POC.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

 

Tomasz Rabant

Opcje strony

do góry