Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Biało Krzysztof

Krzysztof Biało, ur. 28 IX 1953 w Skarżysku Książęcym (obecnie dzielnica Skarżyska-Kamiennej). Absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, kierunek fizyka (1977).

1977–1979 nauczyciel i wychowawca w Zespole Szkół Metalurgiczno-Hutniczych w Krakowie-Nowej Hucie, 1979–1981 i 1983–1984 instruktor środowiskowy Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Częstochowie.

1978–1979 współpracownik SKS w Krakowie, uczestnik akcji ulotkowych, drukarz niezależnych wydawnictw SKS.

Od IX 1980 w „S”; współzałożyciel i wiceprzew. Komitetu Założycielskiego w Kuratorium Oświaty i Wychowania w Częstochowie. Od I 1981 członek Wojewódzkiej Komisji Pracowników Oświaty Regionu Częstochowa, od VI 1981 delegat na I WZD Regionu Częstochowa, od VI 1981 członek prezydium ZR ds. informacji i propagandy, od VIII 1981 również rzecznik prasowy ZR, od 8 XII 1981 wiceprzew. ZR. Od XI 1980 współzałożyciel KIK w Częstochowie, w 1981 w RMP.

13–14 XII 1981 w ukryciu w klasztorze oo. Paulinów na Jasnej Górze, przew. RKS. 14 XII 1981 zatrzymany w klasztorze, internowany, przetrzymywany w Ośrodku Odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu, 19 XII 1981 aresztowany, osadzony w AŚ w Częstochowie, 29 XII 1981 skazany (z Marianem Magierą i Anną Woźnicką-Wójcik) przez Sąd Wojewódzki w Częstochowie na 4,5 roku pozbawienia wolności, osadzony w AŚ w Częstochowie, ZK w Raciborzu i Wrocławiu, 30 III 1983 zwolniony na mocy aktu łaski Rady Państwa. 1983–1987 współorganizator wykładów w Duszpasterstwie Rolników przy parafii św. Barbary w Częstochowie. 1984–1987 nauczyciel w SP w Kocinie Starym k. Częstochowy.

Od X 1987 na emigracji w Kanadzie; do 2001 pracownik Volkswagen Canada w Barrie. Od 1988 członek Związku Polaków w Kanadzie, członek zarządu i prezes Grupy 43 Barrie-Angus. 1988–2002 kierownik i nauczyciel Szkoły Polskiej w Barrie. Od 1997 sponsor Amnesty International. Od 2000 członek Partii Konserwatywnej w Kanadzie. 2001–2002 pracownik w Chemetal w Bramalea. Od 2002 doradca finansowy w Primerica Financial Services w Barrie. Od 2003 kurator (członek władz) Fundacji im. Władysława Reymonta zajmującej się pomocą finansową dla studentów polskiego pochodzenia i promocją kultury polskiej w Kanadzie.

7 VIII 1981 – 23 II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1982 rozpracowywany przez Wydz. IIIA/Wydz. V KW MO w Częstochowie w ramach SOS/SOR krypt. Informatyk; 26 X 1981 – 22 XII 1982 przez Wydz. III w ramach SOS krypt. Młodzi.

Wojciech Rotarski

Opcje strony

do góry