Gęsicka Grażyna
Grażyna Gęsicka, ur. 13 XII 1951 w Warszawie, zm. 10 IV 2010 w katastrofie lotniczej koło Smoleńska (Rosja). Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Filozofii i Socjologii, Instytut Socjologii (1974), w 1985 doktorat.
Od 1980 członek „S”, współzałożyciel „S” w Instytucie Socjologii UW; 1981 wykładowca Wszechnicy Robotniczej „S”.
W poł. 1982 przeprowadziła i opracowała (przy współpracy kilku socjologów z UW) dla Ośrodka Badań i Analiz (OBA) i pisma „KOS” podziemną ankietę (rozprowadzaną kanałami kolportażowymi KOS) o ówczesnym stosunku Polaków do akcji protestacyjnych. Od jesieni 1982 bliska współpracowniczka Komitetu Helsińskiego w Polsce, m.in. autorka rozdziału o SB w środowisku pracowniczym w raporcie Prawa człowieka i obywatela w PRL (13.12.1981 – 31.12.1982) przedstawionym na Konferencji Przeglądowej KBWE w Madrycie (1983). 1982–1989 współorganizatorka i wykładowca podziemnej Wszechnicy Robotniczej Regionu Mazowsze. 1985–1993 adiunkt w Instytucie Socjologii UW.
1989 uczestniczka obrad Okrągłego Stołu w komisji ds. górnictwa. 1989–1991 koordynator naukowy Ośrodka Badań Związkowych „S” Regionu Mazowsze. 1989 po powołaniu do życia Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka członek jej pierwszej Rady. 1990–1997 doradca i autorka ekspertyz z zakresu problematyki rozwoju lokalnego i regionalnego na rzecz m.in. Komisji Europejskiej, Banku Światowego, rządu, Sejmu RP, władz lokalnych i regionalnych. Od 1991 doradca ministra pracy i polityki socjalnej. 1993–1994 ekspert ds. Europy Środkowej i Wschodniej w Programie LEDA (Local Employment Development Action) Komisji Europejskiej. 1995 stały doradca w nadzwyczajnej Komisji Sejmowej ds. zasad polityki regionalnej państwa. 1995–1996 z-ca kierownika Programu PHARE Inicjatywy lokalne na rzecz rozwoju społeczno-ekonomicznego. 1996–1998 z-ca dyr. generalnego w Polskiej Fundacji Promocji i Rozwoju Małych i Średnich Przedsiębiorstw. 1998–2001 podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej. 2001–2005 wiceprezes Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. 2003–2006 rektor Grudziądzkiej Szkoły Wyższej. 2005 doradca PO w kampanii parlamentarnej. 2005–2007 minister rozwoju regionalnego w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza, nast. Jarosława Kaczyńskiego. 2007 sekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego. Od 11 IX 2007 ponownie minister rozwoju regionalnego. W wyborach 21 X 2007 posłanka z listy PiS. Członek Polskiego Towarzystwa Socjologicznego i Association Internationale des Sociologues de Langue Française.
Autorka i współautorka kilkunastu książek oraz kilkudziesięciu art. w polskich i zagranicznych książkach i czasopismach naukowych, m.in.: Regionalne fundusze inwestycyjne (1997), Partnerstwo w rozwoju lokalnym (1996).
Odznaczona pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2010).
Od 18 IV 1984 rozpracowywana przez Wydział II Departamentu III MSW w ramach SOR ktyps. Ekspezytor, 30 VI 1988 – do 25 X 1989 przez Wydział X Departamentu III MSW