Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Harasiuk Marek

Marek Harasiuk, ur. 17 XI 1960 w Warszawie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Prawa i Administracji (1988).

X 1980 – XII 1981 działacz NZS na UW, w II i XI-XII 1981 uczestnik strajków studenckich.

Od III 1982 członek grupy specjalnej Komitetu Porozumienia Międzyzakładowego „S” i Grup Oporu Solidarni, kierowanych przez Waldemara Różyckiego, uczestnik akcji ulicznych, m.in. ochrony manifestacji, akcji ulotkowych, tzw. zasmradzania, malowania na murach itp., w 1982 uczestnik akcji ''zasmrodzenia'' Teatru Syrena. Od 6 I 1983 w ukryciu, ścigany listem gończym, w VIII 1983 ujawnił się w Prokuraturze Warszawa-Śródmieście. 1983-1984 kontynuował działalność w grupie Marka Gajka. 1984-1989 działacz struktury Armenia Armenia Armenia, głęboko zakonspirowane zaplecze techniczno-organizacyjne RKW Mazowsze. Działała od VII 1982 do VI 1989, formalnie jej zadaniem było opracowywanie ekspertyz technicznych, wytwarzanie sprzętu i tworzenie grup technicznych do jego obsługi. W rzeczywistości grupa stanowiła strukturę zastępczą RKW na wypadek aresztowań; kierował nią Wojciech Stawiszyński (podporządkowana mu też była grupa Łukasza Abgarowicza). Armenia składała się z kilku zespołów: Kwadratu, Nilu, Zespołu socjologicznego, Zegara i Komórki Socjalnej (KSA). Kwadrat – zespół techniczny pod kier. Janusza Radziejowskiego (ps. Jerzy), który zajmował się zbieraniem i weryfikacją projektów nadajników radiowych i innego sprzętu dla podziemia, jego produkcją i testowaniem. W skład zespołu wchodzili m.in. Waldemar Sałaciński (ps. Waldek), Grzegorz Lipski, Paweł Mieszkowski, Mirosław Koziej (ps. Wujek). Sukcesem Kwadratu było wyprodukowanie nadajnika radiowego Berta; testowano też urządzenie, które w razie wpadki miało niszczyć dokumenty oraz urządzenia do rozrzucania ulotek. Nil – zespół Radia „S” pod kier. Wojciecha Stawiszyńskiego (ps. Roman Górny) składał się z 3 grup: grupy odpowiedzialnej za emisję pod kier. Jerzego Klekowskiego (od 1984 – Grzegorza Buczka, ps. Łukasz), grupy przegrywającej audycje na kasety (krypt. Studio) w składzie Andrzej Gomuliński (ps. Olgierd) i jego żona Elżbieta oraz Grupy Specjalnej (GS), w skład której wchodzili m. in: Andrzej Alama (ps. Kolbe), Zbigniew Brzeziński (ps. Benek), Tadeusz Gawłowicz (ps. Tadek), Marek Harasiuk (ps. Generał), Grzegorz Jaworski (ps. Grześ), Michał Kirpluk (ps. Michał), Andrzej Kołodziejski (ps. Kołodziej), Jacek Nieszczerzewicz (ps. Marines), Marek Nieszczerzewicz (ps. Młody II), Ireneusz Przytuła (ps. Młody), Robert Przytuła (ps. Robert), Paweł Sokołowski (ps. Baron), Piotr Zalewski (ps. Paweł), Andrzej Ziółkowski (ps. Czarny). Zespół socjologiczny – pod kier. Barbary Fedyszak-Radziejowskiej (ps. Janka), zajmował się organizowaniem sieci obserwatorów w zakładach pracy, przygotowywaniem tematów obserwacji i opracowywaniem ich wyników; w skład zespołu wchodzili: Tadeusz Zembrzuski, Izabela Sendłak, Tadeusz Burger. Zegar – zespół gospodarczy pod kier. Heńka Skalskiego, zajmował się inwestowaniem części pieniędzy RKW w legalnych firmach prywatnych. Powstała w poł. 1984 Komórka Socjalna Armenii, kierowana przez Izabelę Jarosińską, miała za zadanie udzielanie pomocy prawnej i finansowej aresztowanym oraz pomocy socjalnej współpracownikom Armenii. Poza wymienionymi zespołami w Armenii pracowali także: Jacek Arct (ps. Chemik), Bohdan Skaradziński (ps. Doktor Piotr) opracowujący dla RKW analizy prasy partyjnej i rządowej, Maria Arcisz (ps. Katarzyna) zbierająca informacje o sytuacji w innych regionach i gromadząca prasę podziemną. Przedstawicielem Armenii na Zachodzie był Ludomir Lasocki. (m.in. z Piotrem Sobolewskim), grupy zajmującej się m.in. rozprowadzaniem ulotek, malowaniem napisów na murach i ustawianiem tzw. gadał. W 1984 uczestnik akcji liczenia głosów podczas wyborów do samorządu i w 1985 do Sejmu PRL. 1987-1989 emiter radia „S”. Związany z Solidarnością Polsko-Czechosłowacką, X 1988-1989 na zlecenie Zbigniewa Janasa 4-krotnie przerzucał podziemną literaturę przez granicę na terenie Tatr Zachodnich. 1988-1990 członek Solidarności Walczącej, uczestnik akcji ulotkowych i kolporter, m.in. pisma „Horyzont”.

1988-2000 utrzymywał się z prac dorywczych z zakresu doradztwa prawnego. Od 2001 adwokat.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2007).

11 I 1979 – 1979 rozpracowywany przez Wydz. III KS MO w ramach SOS krypt. Uczeń.

 

Włodzimierz Domagalski

Region Mazowsze, Warszawa

Opcje strony

do góry