Hernas Czesław
Czesław Hernas, ur. 12 VII 1928 w Sokalu k. Lwowa, zm. 11 XII 2003 we Wrocławiu. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, kierunek filologia polska (1951), doktorat (1960), habilitacja (1964), prof. nadzwyczajny (1971), prof. zwyczajny (1976).
1948–1951 sekretarz redakcji kwartalnika „Zeszyty Wrocławskie”, 1956–1957 współredaktor tygodnika społeczno-kulturalnego „Nowe Sygnały”. 1951–1960 asystent w Katedrze Historii Literatury Polskiej UWr, 1954–1971 adiunkt, 1966–1970 kierownik zakładu Historii i Literatury Ludowej, 1964–1969 kierownik Zakładu Historii Literatury Staropolskiej w Instytucie Badań Literackich PAN, 1971–1985 dyr. Instytutu Filologii Polskiej UWr, 1985–1999 prof. tamże, 1974–1982 kierownik problemu węzłowego Polska kultura narodowa, jej tendencje rozwojowe i percepcja.
1977-1980 współpraca z Latającym Uniwersytetem, TKN, SKS we Wrocławiu, Klubem Samoobrony Społecznej we Wrocławiu.
Od IX 1980 w „S”; współtworzył struktury na UWr; 1981 wykłady dla strajkujących studentów. 12 XII 1981 uczestnik Kongresu Kultury Polskiej w Warszawie.
13 XII 1981 internowany, przetrzymywany w Ośr. Odosobnienia we Wrocławiu i Grodkowie, 24 VII 1982 zwolniony. 5 X 1982 ponownie internowany, przetrzymywany w Ośr. Odosobnienia w Grodkowie, 22 X 1982 zwolniony. 1983 współtworzył podziemne pismo „Obecność”. 1983–1990 autor art. w podziemnych pismach m.in. w „Biuletynie Dolnośląskim”, „Obecności”. 1983–1989 członek Społecznego Komitetu Nauki. 1983–1985 jako członek Senatu UWr występował w obronie represjonowanych studentów i pracowników naukowych, uczestniczył w protestach społecznych, wiecach, demonstracjach, sygnował wiele petycji, w niezależnym życiu kulturalnym, m.in. wykładał podczas Tygodni Kultury Chrześcijańskiej we Wrocławiu. 28 XI 1985 odwołany ze stanowiska dyr. Instytutu Filologii Polskiej UWr. 1989–1991 członek KO „S” we Wrocławiu/Wrocławskiego Klubu Obywatelskiego/Wrocławskiego KO „S”. Od 1999 na emeryturze.
1965–1993 redaktor nacz. „Studiów Staropolskich”, od 1972 „Literatury Ludowej”, od 1995 „Wrocławskich Studiów Wschodnich”, członek redakcji m.in. „Odrodzenia i Reformacji w Polsce”, „Slavic and East European Arts” (New York), członek, a od 1976 przew. komitetu redakcyjnego dzieła Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny (PWN, t. 1, 1984; t. 2, 1985). Członek Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej PAN, 1990–1993 przew., Polskiej Akademii Umiejętności, Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk, PEN Clubu, Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej.
Autor kilkuset art. naukowych oraz książek z zakresu historii literatury i folklorystyki m.in. Barok (1972), Literatura baroku (1985), Polnischer Barock (1991).
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski (2001).
1970 rozpracowywany przez Wydz. II KW MO we Wrocławiu w ramach KE krypt. Ekonomista; 1974–1975 przez Wydz. II KW MO Wrocław w ramach KE.
Agnieszka Klarman, Renata Madziara