Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/16474,Juraszczyk-Marian.html
12.04.2024, 17:41

Juraszczyk Marian

Juraszczyk Marian, ur. 26 III 1949 w Chropach k. Poddębic. Ukończył Technikum Mechaniczne nr 1 im T. Duracza w Łodzi (1979). Absolwent Instytutu Teologicznego tamże (1993).

1966 pracownik fizyczny w Rejonowym Przedsiębiorstwie Melioracyjnym w Poddębicach; 1966–1967 praca w gospodarstwie rolnym rodziców; 1967 pracownik fizyczny w Rejonowym Przedsiębiorstwie Melioracyjnym w Poddębicach; 1968 w Rejonowym Przedsiębiorstwie Melioracyjnym w Ciechanowie; 1968 w Łódzkim Przedsiębiorstwie Robot Inżynieryjnych w Łodzi; 1970–1973 maszynista aparatury tlenowej w Łódzkich Zakładach Rejonowych Gazów Technicznych Polgaz tamże; 1973 lakiernik w Fabryce Aparatury Elektromedycznej Famed tamże; 1973–1987 mechanik, brygadzista, mistrz w Zakładach Tekstylno-Konfekcyjnych „Teofilów” tamże.

1973–1976 w PZPR; 1977–1980 członek Stowarzyszenia Włókienników Polskich; 1978–1980 Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich Oddział w Łodzi.

13 VIII 1980 uczestnik strajku w ZTK Teofilów, współautor postulatów załogi, m.in. utworzenia wolnych związków zawodowych. Od IX 1980 w „S”, inicjator powołania i członek Komitetu Założycielskiego tamże; od X 1980 członek KZ „S”, przew. Komisji Wydziałowej na Wydziale Teksturowni. 14 XII 1981 uczestnik strajku okupacyjnego w ZTK Teofilów rozwiązanego po wejściu ZOMO i wojska, ponowionego dnia następnego, podczas którego zgłoszono postulaty uwolnienia Andrzeja Słowika i zniesienia stanu wojennego; odpowiedzialny podczas strajku za służby techn. i Wydz. Teksturowni. 15 XII 1981–1989 przew. TKZ „S” (był nim do 1989, mimo że, 1987 został zwolniony z pracy); organizował wypłacanie zapomóg pieniężnych dla uwięzionych działaczy z zakładu.

Na pocz. stanu wojennego zorganizował podziemną grupę działaczy z 5 zakładów z Teofilowa: Zakładów Tekstylno-Konfekcyjnych Teofilów, Fabryki Transformatorów i Aparatury Trakcyjnej Elta, Fabryki Aparatury Elektromedycznej Famed, Zakładów Igieł i Części do Maszyn Dziewiarskich Famid i Zakładów Artykułów Technicznych Artech; 1983–1988 działacz MKK „S”, do której wszedł z grupą 5 zakładów z Teofilowa. 1985 po aresztowaniu Romana Przybylińskiego, przywódcy MKK, działał nadal pod kierownictwem Zygmunta Ciechańskiego. 1985–1988 członek redakcji, 1986–1988 drukarz pisma MKK „Gotowość »S«”, 1986–1988 dostarczał materiały poligraficzne, kierował kolportażem w MKK, udostępniał swoje mieszkanie na zebrania MKK.

1982–1989 kolporter dużej liczby czasopism podziemnych, m.in. łódzkich: „Biuletyn Łódzki”, „Gotowość »S«”, „Solidarność Walcząca”, „Wolność”, „Zawsze Solidarni” oraz spoza Łodzi, m.in.: „KOS”, „Punkt. Solidarność Walcząca” Katowice, „Tu i Teraz”, „Tygodnik Mazowsze”, „Wola”, „Solidarność Walcząca” Wrocław, „Solidarność Walcząca” Podbeskidzie, „Solidarność Walcząca” Pomorze Pomorze „Pomorze”, podtytuł: „Pismo niezależne”, sygnowane przez Tymczasowy Zarząd Regionu Pomorza Zachodniego NSZZ „Solidarność”. Zachodnie, „Solidarność Walcząca” Poznań, które odbierał m.in. od Zygmunta Ciechańskiego, Jerzego i Kristiny Nejmanów oraz Henryka Obiedzińskiego. Kolportował także książki oraz znaczki. Odbiorcami byli m.in. kurierzy z zakładów należących do MKK oraz z KPN i Federacji Młodzieży Walczącej, Roman
Malmon dla Pabianic.

1984–1989 uczestnik Pielgrzymek Świata Pracy na Jasną Górę, na które przywoził transparenty podziemnej „S” z hasłami m.in.: „Maryjo Królowo Polski broń nas przed komunizmem”, „Maryjo wyprowadź »Solidarność« z podziemia, komunizm z Polski”. 13 VI 1987 podczas wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II w Łodzi przemycił na miejsce mszy św. na lotnisku Lublinek transparent z hasłem podziemnej „S”.

1989 zaprzysiężony członek łódzkiego oddziału SW; z Piotrem Jaworskim i Krzysztofem Malmonem tworzyli podstawową komórkę SW, tzw. trójkę; przyjmował przysięgę od wstępujących do SW, m.in. od: Romana Malmona i jego syna Krzysztofa, Marka Łęckiego. Gościł w swoim domu ukrywającą się działaczkę SW Janinę Jadwigę Chmielowską. 1988–1989 współpracownik pisma łódzkiej SW „Wolność”, dostarczał redakcji informacje z zakładów na Teofilowie oraz jako kurier przenosił naświetlone do druku diapozytywy od Jadwigi Lewandowskiej. Z tego samego źródła przenosił diapozytywy do redakcji pisma „Glizda. Nieregularnik młodych Polaków” (1989). 1979–1989 inwigilowany przez SB. 1982–1986 kilkakrotnie przesłuchiwany przez KWMO/WUSW w Łodzi.

1989–1990 członek KZ „S” w RSM Lokator; 1987–1995 st. mistrz w Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej „Lokator” w Łodzi; 1995–1996 pracownik ekspedycji w Hurtowni Książek Domagalski i Spółka; 1996 sprzedawca w Meblarskiej Spółdzielni w Buczku; 1996–2009 brygadzista, mechanik, mistrz, kierownik w Zakładzie Produkcji Tektury Falistej i Opakowań Stora Enso Poland SA. Od 2009 na emeryturze.

1990–1994 członek założyciel Partii Wolności Kornela Morawieckiego; członek Zarządu Oddziału Regionalnego w Łodzi. 1992–1996 członek Chrześcijańskiego Zw. Zaw. im. ks. Jerzego Popiełuszki. Od 2018 członek stowarzyszenia Związek Weteranów Trzeciej Konspiracji 1956–1989.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2012), Krzyżem Solidarności Walczącej (2012), Krzyżem Wolności i Solidarności (2020).

Henryk Marczak

Opcje strony