Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/16914,Kowalski-Eugeniusz.html
2022-12-03, 02:47

Kowalski Eugeniusz

Eugeniusz Kowalski, ur. 20 VII 1950 w Rogożu k. Nidzicy. Ukończył ZSZ w Płocku (1968).

1968-1970 zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego Petrobudowa tamże, 1970-1972 elektryk w Przedsiębiorstwie Zaopatrzenia Rolnictwa i Wsi w Wodę Elwod w Olsztynie Placówka Placówka "Placówka", pismo dla rolników wydawane przez Komitet Samoobrony Chłopskiej Ziemi Grójeckiej IV 1979 – IV 1980. w Kętrzynie, 1972-1976 w Miejskim Przedsiębiorstwie Remontowo-Budowlanym w Giżycku, 1976 – I 1983 i V 1983 – 2001 w Hucie Katowice w Dąbrowie Górniczej, Wydz. E-52 Sieci Elektryczne.

29-31 VIII 1980 uczestnik strajku w HK, członek Wydziałowego KS, łącznik WKS z Zakładowym KS; od IX 1980 w „S”; wiceprzewodniczący Wydziałowej KZ na E-52.

13-23 XII 1981 współorganizator strajku na E-52, wiceprzewodniczący KS. Od 1982 współpracownik podziemnego pisma „Wolny Związkowiec”, członek zespołu redakcyjnego, autor, drukarz, kolporter; 17 X 1982 po rewizji w domu zatrzymany, internowany w Ośr. Odosobnienia w Katowicach, 9 XII 1982 aresztowany, w I 1983 zwolniony z pracy, 28 III 1983 skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w Katowicach na 8 mies. więzienia w zawieszeniu na 2 lata, zwolniony; III-V 1983 bez zatrudnienia. V 1984 – 1989 działacz podziemia, do 1988 członek TKZ w HK; 31 VIII 1984 zatrzymany podczas demonstracji na 24 godz. Kilkakrotne rewizje w domu, m.in. 29 II 1985, wielokrotnie wzywany na rozmowy ostrzegawcze do RUSW w Dąbrowie Górniczej; 1986-1989 działacz KIK i Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy, struktury kościelne, faktycznie posiadające charakter stowarzyszeń, których celem było wzmocnienie moralne i rozwój duchowy pracujących, a także pobudzenie ich do aktywności w życiu zawodowym i społecznym. Ich działalność nie zawsze była całkowicie jawna. Pierwsze DLP powstały w 1973, szczególny rozkwit tych struktur, często przy współudziale laikatu, nastąpił w okresie stanu wojennego i delegalizacji „S”, co wynikało z bieżących potrzeb – głównie pomocy internowanym działaczom związku, ale także np. potrzeby wspólnotowości czy dalszego samokształcenia po zawieszeniu działalności kursów organizowanych w ramach tzw. Uniwersytetu Latającego. Zazwyczaj opiekunami duszpasterstw byli księża diecezjalni: proboszczowie albo delegowani do tej pracy wikariusze, np. Jerzy Popiełuszko, który od I 1979 pełnił posługę jako duszpasterz średniego personelu medycznego w archidiecezji warszawskiej. Jednym z prężniej działających DLP kierował w parafii św. Maksymiliana w nowohuckich Mistrzejowicach ks. Kazimierz Jancarz, który organizował tam m.in. czwartkowe Msze za Ojczyznę. Z duszpasterstwem tym był związany ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Często opiekę nad DLP sprawowali także księża zakonnicy. DLP przede wszystkim pogłębiały świadomość chrześcijańską; ich członkowie poznawali katolicką naukę społeczną, papieskie encykliki, aktualności z życia gospodarczego i społecznego. W ramach DLP organizowano od 1982 Ogólnopolską Pielgrzymkę Ludzi Pracy, która w 3. sobotę i niedzielę IX każdego roku wyruszała (i wyrusza) na Jasną Górę. DLP organizowały pielgrzymki także do innych miejsc kultu religijnego. Choć wszystkie one miały charakter religijny, pozwalały zarazem pracownikom, szczególnie tym zrzeszonym w „S”, na zamanifestowanie jedności i starań w walce o wolność, godność człowieka pracy i prawa pracownicze. Przeciwko DLP protestowały niejednokrotnie władze państwowe, traktując ich działalność jako zagrożenie w sferze wpływu na środowiska robotnicze. DLP prowadziły ponadto działalność samokształceniową, budowały poczucie wspólnoty w kręgu wartości chrześcijańskich, wywierały pozytywny wpływ na życie religijne, społeczne, rodzinne, zawodowe i polityczne. w Dąbrowie Górniczej, współorganizator Mszy za Ojczyznę w kościele św. Antoniego, uczestnik spotkań działaczy podziemia w Krakowie-Mistrzejowicach. Współorganizator pomocy rodzinom represjonowanych. Od IX 1988 członek Grupy Inicjatywnej i Komitetu Organizacyjnego „S” w HK, od X 1988 przewodniczący Komisji Wydziałowej na Wydz. E-52, następnie członek Prezydium KZ, następnie wiceprzewodniczący KZ. 24-26 II 1989 delegat na II Zgromadzenie Działaczy „S” Regionu Śląsko-Dąbrowskiego w Ustroniu-Polanie.

Od 1990 delegat WZD Regionu Śląsko-Dąbrowskiego, 1990-1993 członek ZR Śląsko-Dąbrowskiego; w 1990 delegat na II KZD, 1990-1994 członek KKR. W 1989 członek założyciel Dąbrowskiego KO, do 1994 członek Zarządu. 1990-1994 radny Miasta Dąbrowa Górnicza z listy Dąbrowskiego KO, członek Zarządu Miasta. 2001-2010 elektroenergetyk w Elektrociepłowni EC Nowa Sp. z o.o. w Dąbrowie Górniczej. 2007-2010 wiceprzewodniczący Zarządu Komisji Wydziałowej „S” w EC Nowa wchodzącej w skład Międzyzakładowej Komisji MOZ „S” ArcelorMittal Poland SA. Od VII 2010 na emeryturze.

9 IX 1982 – 1985 rozpracowywany przez RUSW w Dąbrowie Górniczej/WUSW w Katowicach w ramach SOS/SOR krypt. 7 nadzorowanej przez Wydz. VI Dep. V MSW, nast. w ramach SOR krypt. Centrum.

Halina Żwirska

Region Śląsko-Dąbrowski, Dąbrowa Górnicza

Opcje strony