Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Piątek Tadeusz

Tadeusz Piątek, ur. 23 II 1946 w Borzęcinie k. Żmigrodu. Ukończył ZSZ w Gliwicach, mechanik–ślusarz (1964).

1962–1963 pracownik fizyczny w Bazie Sprzętu Zakładów Melioracyjnych w Żmigrodzie, Wrocławskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego we Wrocławiu oraz Przedsiębiorstwie Elektryfikacji Kolei w Katowicach; 1964–1966 zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budownictwa Miejskiego w Gliwicach; 1966 konserwator budowlany w Zakładach Mleczarskich w Żmigrodzie; 1966–1968 zasadnicza służba wojskowa; 1968–1972 pracownik fizyczny i instruktor zawodu we Wrocławskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Ogólnego we Wrocławiu, 1972 ślusarz konserwator w Zakładach Graficznych RSW Prasa–Książka–Ruch tamże; 1972–1974 brygadzista w Dolnośląskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego tamże, 1974–1992 ślusarz spawacz Spółdzielni Mieszkaniowej Metalowiec tamże.

27 VIII 1980 jeden z gł. organizatorów strajku w SM Metalowiec.

Od IX 1980 w „S”, przew. Komitetu Założycielskiego w SM Metalowiec, od I 1981 przew. KZ; kolporter niezależnych pism i książek.

Po 13 XII 1981 wielokrotny uczestnik demonstracji ulicznych i akcji ulotkowych. 13 XII 1981–1987 przew. TKZ w zakładzie. Od XII 1982 współpracownik, od XII 1983 członek SW. Wiosną 1983 współorganizator Robotniczego Wydawnictwa Feniks we Wrocławiu związanego z SW. Główny konstruktor oryginalnej maszyny poligraficznej własnego pomysłu, działającej na zasadzie tradycyjnych czcionek drukarskich, służącej przede wszystkim do druku książek (skonfiskowana przez SB 1987). Redaktor, grafik, drukarz, introligator; organizator dostaw sprzętu i materiałów poligraficznych; udostępniał mieszkanie na drukarnię; ukrywał osoby poszukiwane przez SB. Od poł. lat 80. prowadził bibliotekę wydawnictw podziemnych, organizator spotkań dyskusyjnych, wieczorów autorskich, spektakli teatralnych w prywatnych mieszkaniach. IV 1987 zatrzymany pod zarzutem drukowania nielegalnych wydawnictw i nielegalnej działalności związkowej.

1992–1994 własna działalność gospodarcza, 1994–2004 ponownie ślusarz–spawacz w SM Metalowiec we Wrocławiu. Od 2004 na emeryturze. Od 2008 członek Stowarzyszenia SW we Wrocławiu, zajmuje się m.in. opieką nad grobami zmarłych działaczy konspiracji.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2012), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016), Medalem Niezłomni (2016).

Do 12 XII 1988 rozpracowywany przez p. V–1 DUSW we Wrocławiu–Fabrycznej w ramach SOS krypt. Spółdzielnia.

Artur Adamski

Region Dolny Śląsk, Solidarność Walcząca, Wrocław

Opcje strony

do góry