Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Radziejowski Janusz Antoni

Janusz Antoni Radziejowski, ur. 17 I 1949 w Częstochowie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydział Historyczny, kierunek Etnografia (1972); doktorat (1977).

1963-1967 w ZMS, 1967-1972 w ZSP, w III 1968 uczestnik manifestacji studenckich w Warszawie. 1977-1980 członek Polskiego Towarzystwa Geograficznego, przewodniczący Komisji Geografii Stosowanej Oddziału Warszawskiego PTG; 1977-1986 pracownik Instytutu Kształtowania Środowiska w Warszawawie; od 1978 członek Towarzystwa Urbanistów Polskich.

Od X 1980 w „S”; w 1980 członek NSZZ Pracowników Oświaty Kultury Nauki i Techniki; wiceprzewodniczący Komitetu Założycielskiego „S” w IKŚ, 1980-1981 wiceprzewodniczący, następnie przewodniczący KZ „S” w IKŚ. 1981-1988 przewodniczący TKZ w IKŚ, koordynator kolportażu w IKŚ.

1981-1989 przedstawiciel IKŚ w Tajnej Komisji Koordynacyjnej Jednostek Badawczo-Rozwojowych, 1982-1989 członek siatki konspiracyjnej Armenia Armenia Armenia, głęboko zakonspirowane zaplecze techniczno-organizacyjne RKW Mazowsze. Działała od VII 1982 do VI 1989, formalnie jej zadaniem było opracowywanie ekspertyz technicznych, wytwarzanie sprzętu i tworzenie grup technicznych do jego obsługi. W rzeczywistości grupa stanowiła strukturę zastępczą RKW na wypadek aresztowań; kierował nią Wojciech Stawiszyński (podporządkowana mu też była grupa Łukasza Abgarowicza). Armenia składała się z kilku zespołów: Kwadratu, Nilu, Zespołu socjologicznego, Zegara i Komórki Socjalnej (KSA). Kwadrat – zespół techniczny pod kier. Janusza Radziejowskiego (ps. Jerzy), który zajmował się zbieraniem i weryfikacją projektów nadajników radiowych i innego sprzętu dla podziemia, jego produkcją i testowaniem. W skład zespołu wchodzili m.in. Waldemar Sałaciński (ps. Waldek), Grzegorz Lipski, Paweł Mieszkowski, Mirosław Koziej (ps. Wujek). Sukcesem Kwadratu było wyprodukowanie nadajnika radiowego Berta; testowano też urządzenie, które w razie wpadki miało niszczyć dokumenty oraz urządzenia do rozrzucania ulotek. Nil – zespół Radia „S” pod kier. Wojciecha Stawiszyńskiego (ps. Roman Górny) składał się z 3 grup: grupy odpowiedzialnej za emisję pod kier. Jerzego Klekowskiego (od 1984 – Grzegorza Buczka, ps. Łukasz), grupy przegrywającej audycje na kasety (krypt. Studio) w składzie Andrzej Gomuliński (ps. Olgierd) i jego żona Elżbieta oraz Grupy Specjalnej (GS), w skład której wchodzili m. in: Andrzej Alama (ps. Kolbe), Zbigniew Brzeziński (ps. Benek), Tadeusz Gawłowicz (ps. Tadek), Marek Harasiuk (ps. Generał), Grzegorz Jaworski (ps. Grześ), Michał Kirpluk (ps. Michał), Andrzej Kołodziejski (ps. Kołodziej), Jacek Nieszczerzewicz (ps. Marines), Marek Nieszczerzewicz (ps. Młody II), Ireneusz Przytuła (ps. Młody), Robert Przytuła (ps. Robert), Paweł Sokołowski (ps. Baron), Piotr Zalewski (ps. Paweł), Andrzej Ziółkowski (ps. Czarny). Zespół socjologiczny – pod kier. Barbary Fedyszak-Radziejowskiej (ps. Janka), zajmował się organizowaniem sieci obserwatorów w zakładach pracy, przygotowywaniem tematów obserwacji i opracowywaniem ich wyników; w skład zespołu wchodzili: Tadeusz Zembrzuski, Izabela Sendłak, Tadeusz Burger. Zegar – zespół gospodarczy pod kier. Heńka Skalskiego, zajmował się inwestowaniem części pieniędzy RKW w legalnych firmach prywatnych. Powstała w poł. 1984 Komórka Socjalna Armenii, kierowana przez Izabelę Jarosińską, miała za zadanie udzielanie pomocy prawnej i finansowej aresztowanym oraz pomocy socjalnej współpracownikom Armenii. Poza wymienionymi zespołami w Armenii pracowali także: Jacek Arct (ps. Chemik), Bohdan Skaradziński (ps. Doktor Piotr) opracowujący dla RKW analizy prasy partyjnej i rządowej, Maria Arcisz (ps. Katarzyna) zbierająca informacje o sytuacji w innych regionach i gromadząca prasę podziemną. Przedstawicielem Armenii na Zachodzie był Ludomir Lasocki. Terenowego Komitetu Oporu „S” o ps. Jerzy, 1983-1989 kierownik Kwadratu koordynującego produkcję nadajników dla podziemnego radia. 1987-1997 pracownik Instytutu Ochrony Środowiska w Warszawie, 1987-1991 kierownik Zakładu Ochrony Przyrody i Krajobrazu; 1988-1992 wiceprezes Komisji Ochrony Przyrody.

1989-1990 członek KO w dzielnicy Wola; 1989-2000 w „S”; 1990-1996 członek PC, 1994-1996 przewodniczący okręgu warszawskiego. 1991-1997 z-ca dyr. IOŚ; 1997-1999 członek Rady Nadzorczej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej; 1997-2001 podsekretarz stanu – Główny Konserwator Przyrody w Ministerstwie Środowiska; 1998-2001 członek Zespołu ds. Negocjacji o Członkostwo Polski w UE odpowiedzialny za sprawy ochrony środowiska; 1998-2001 wiceprzewodniczący Komitetu Wysokiego Szczebla Ministrów i Osobistości Oficjalnych Rady Zarządzającej Programu Środowiskowego ONZ (UNEP). 1998-2002 przewodniczący Rady Fundacji Ekofundusz; 2002-2003 ekspert w projekcie PHARE ''Zapobieganie i kontrola zanieczyszczeń na poziomie regionalnym''; od 2002 wykładowca we Wszechnicy Polskiej Szkoły Wyższej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie; 2003-2005 dyr. Instytutu Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa; w 2005 członek Zespołu Ewaluacyjnego ds. Narodowego Planu Rozwoju 2007-2013. Od 2006 członek Państwowej Rady Gospodarki Przestrzennej, członek Państwowej Rady Ochrony Środowiska, radny (z Towarzystwa Przyjaciół Miasta-Ogrodu Podkowy Leśnej) – przewodniczący Rady Miasta Podkowa Leśna, członek Stowarzyszenia Radia „S”, wiceprezes Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Urbanistów Polskich, członek Rady Programowej czasopisma „Urbanista”.

Autor wielu zrealizowanych projektów w zakresie gospodarki przestrzennej i ochrony środowiska, autor i redaktor publikacji dotyczących ochrony środowiska.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

 

Anna Grażyna Kister

Region Mazowsze, Warszawa

Opcje strony

do góry