Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Rutowicz Mieczysław Maciej

Mieczysław Maciej Rutowicz,  ur. 24 II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1957 w Łodzi. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Prawa i Administracji (1989).

1979–1981 członek Studenckiego Stowarzyszenia Przyjaciół ONZ.

1976–1980 działacz Duszpasterstwa Akademickiego przy kościele Podwyższenia św. Krzyża w Łodzi. 1977–1980 kolporter niezależnych pism (m.in. „Robotnik”, „Opinia”) i książek wydawnictwa NOW-a.

Od X 1980 w NZS, współzałożyciel zrzeszenia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, X 1980–II 1981 wiceprzew., nast. przew. Komisji Rewizyjnej, I–II 1981 uczestnik strajku studentów łódzkich uczelni, delegat Wydz. w Studenckim Komitecie Jedności. 1981 kolporter niezależnych pism, m.in. „Propozycje i Dyskusje”, „Rozmaitości Propozycji i Dyskusji”, X 1981 współzałożyciel klubu dyskusyjnego Propozycji i Dyskusji.

14–15 XII 1981 współorganizator strajku studenckiego na Wydziale. 1981–1987 uczestnik spotkań działaczy środowisk niezależnych w mieszkaniu Mirosława Michałowskiego oraz przedsięwzięć wydawniczych (przygotowanie, druk i kolportaż plakatów, albumów fotograficznych, ulotek). 1982–1989 współorganizator (z Mieczysławem Rutowiczem i M. Michałowskim) sieci kolportażu podziemnej prasy, m.in. łódzkiej „Solidarności Walczącej”, „Przedwiośnia”, „Opoki”. 1982–1987 kilkakrotnie zatrzymany i przesłuchiwany, dwukrotnie pobity podczas przesłuchania, 1984 w zw. z tym na obserwacji w szpitalu. 1987–1991 pracownik Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi. 1987–1990 członek PPS (współzałożyciel oddziału łódzkiego, 1988 przew. Centralnej Komisji Rewizyjnej, członek Rady Programowej). I 1989 doradca KS w Pabianickich Zakładach Tkanin Technicznych z ramienia PPS. 13 IV 1989 członek-współzałożyciel Wojewódzkiego Komitetu Obywatelskiego w Łodzi, IV–VI 1989 współorganizator parlamentarnej kampanii wyborczej tamże.

1991–1992 pracownik SP w Bratoszewicach k. Łodzi, 1993–1995 Urzędu Wojewódzkiego w Łodzi, od 1995 bez stałego zatrudnienia. Od 2002 członek Klubu Myśli Politycznej im. A. Frycza Modrzewskiego. Od 2008 członek-założyciel Stowarzyszenia Związek Weteranów Trzeciej Konspiracji 1956–1989.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).

Tadeusz Stefanowski

Opcje strony

do góry