Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Sawa Henryk

Henryk Sawa, ur. 14 VIII 1941 w Escaudain (Francja). Absolwent Technikum Mechanicznego w Świdnicy (1970).

1960-1990 frezer, technolog, mistrz narzędziowy w Wytwórni Urządzeń Klimatyzacyjnych Klimator w Świebodzicach; 1976-1980 wiceprzewodniczący Rady Pracowniczej tamże. 1979-1980 wiceprzewodniczący Związku Zawodowego Metalowców w Świebodzicach. 25 VI 1976 uczestnik strajku w WUK Klimator w Świebodzicach.

1980-1981 przewodniczący KZ „S” tamże; w 1981 członek MKK „S” w Świebodzicach; 1982-1989 współorganizator i aktywny członek podziemnej MKK „S” tamże. 1982-1989 organizator i koordynator sieci kolportażu, właściciel punktu kolportażowego wydawnictw podziemnych m.in.: „Tygodnika Mazowsze”, „Z dnia na dzień”, „Solidarności Walczącej”, „Szkoły”, „Niezależnego Słowa”, „Z Rąk do Rąk”, „Biuletynu Informacyjnego Ziemi Świdnickiej”, książek NOWej i paryskiej „Kultury” na terenie Świebodzic, kolporter ulotek, znaczków poczt podziemnych, kaset audio, kalendarzy, banknotów, kart świątecznych, cegiełek, uczestnik akcji ulotkowych i plakatowych, malowania na murach, zbiórek na działalność związkową i pomoc represjonowanym. 1983-1989 współorganizator Mszy za ojczyznę; 1984-1989 współorganizator i aktywny członek Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy, struktury kościelne, faktycznie posiadające charakter stowarzyszeń, których celem było wzmocnienie moralne i rozwój duchowy pracujących, a także pobudzenie ich do aktywności w życiu zawodowym i społecznym. Ich działalność nie zawsze była całkowicie jawna. Pierwsze DLP powstały w 1973, szczególny rozkwit tych struktur, często przy współudziale laikatu, nastąpił w okresie stanu wojennego i delegalizacji „S”, co wynikało z bieżących potrzeb – głównie pomocy internowanym działaczom związku, ale także np. potrzeby wspólnotowości czy dalszego samokształcenia po zawieszeniu działalności kursów organizowanych w ramach tzw. Uniwersytetu Latającego. Zazwyczaj opiekunami duszpasterstw byli księża diecezjalni: proboszczowie albo delegowani do tej pracy wikariusze, np. Jerzy Popiełuszko, który od I 1979 pełnił posługę jako duszpasterz średniego personelu medycznego w archidiecezji warszawskiej. Jednym z prężniej działających DLP kierował w parafii św. Maksymiliana w nowohuckich Mistrzejowicach ks. Kazimierz Jancarz, który organizował tam m.in. czwartkowe Msze za Ojczyznę. Z duszpasterstwem tym był związany ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Często opiekę nad DLP sprawowali także księża zakonnicy. DLP przede wszystkim pogłębiały świadomość chrześcijańską; ich członkowie poznawali katolicką naukę społeczną, papieskie encykliki, aktualności z życia gospodarczego i społecznego. W ramach DLP organizowano od 1982 Ogólnopolską Pielgrzymkę Ludzi Pracy, która w 3. sobotę i niedzielę IX każdego roku wyruszała (i wyrusza) na Jasną Górę. DLP organizowały pielgrzymki także do innych miejsc kultu religijnego. Choć wszystkie one miały charakter religijny, pozwalały zarazem pracownikom, szczególnie tym zrzeszonym w „S”, na zamanifestowanie jedności i starań w walce o wolność, godność człowieka pracy i prawa pracownicze. Przeciwko DLP protestowały niejednokrotnie władze państwowe, traktując ich działalność jako zagrożenie w sferze wpływu na środowiska robotnicze. DLP prowadziły ponadto działalność samokształceniową, budowały poczucie wspólnoty w kręgu wartości chrześcijańskich, wywierały pozytywny wpływ na życie religijne, społeczne, rodzinne, zawodowe i polityczne. w Świebodzicach. W 1985 podejrzany w postępowaniu przygotowawczym o rozpowszechnianie ulotek i innych materiałów, w 1986 sprawę umorzono na mocy amnestii. W 1988 przewodniczący Rady Pracowniczej WUK Klimator w Świebodzicach.

1989-1990 członek KZ „S” WUK Klimator, członek KO „S” w Świebodzicach; 1989-1994 wiceprzewodniczący tamże. 1990-2002 radny Świebodzic; 1990-1998 zastępca burmistrza Urzędu Miejskiego w Świebodzicach. 1998-2006 na rencie, od 2006 na emeryturze.

Agnieszka Klarman

Region Dolny Śląsk, Świebodzice

Opcje strony

do góry