Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Urban Henryk

Henryk Urban, ur. 11 VIII 1951 w Koszalinie. Absolwent Politechniki Poznańskiej (1975).

1975-1977 inżynier elektryk w Fabryce Aparatów Elektrycznych Apena w Bielsku-Białej, 1977-1989 w Zakładzie Transportu Fabryki Samochodów Małolitrażowych tamże.

Od IX 1980 w „S”, współorganizator struktur „S” w FSM, od I 1981 przewodniczący zakładowej Komisji Rewizyjnej; organizator samorządu pracowniczego, od IX 1981 sekretarz Rady Pracowniczej FSM.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Jastrzębiu-Szerokiej, zwolniony w III 1982. Po wyjściu działacz podziemnej Tymczasowej Komisji Zakładowej „S”, kolporter i autor tekstów w podziemnej prasie zakładowej i regionalnej, organizator zbierania składek związkowych. W 1984 współorganizator Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy, struktury kościelne, faktycznie posiadające charakter stowarzyszeń, których celem było wzmocnienie moralne i rozwój duchowy pracujących, a także pobudzenie ich do aktywności w życiu zawodowym i społecznym. Ich działalność nie zawsze była całkowicie jawna. Pierwsze DLP powstały w 1973, szczególny rozkwit tych struktur, często przy współudziale laikatu, nastąpił w okresie stanu wojennego i delegalizacji „S”, co wynikało z bieżących potrzeb – głównie pomocy internowanym działaczom związku, ale także np. potrzeby wspólnotowości czy dalszego samokształcenia po zawieszeniu działalności kursów organizowanych w ramach tzw. Uniwersytetu Latającego. Zazwyczaj opiekunami duszpasterstw byli księża diecezjalni: proboszczowie albo delegowani do tej pracy wikariusze, np. Jerzy Popiełuszko, który od I 1979 pełnił posługę jako duszpasterz średniego personelu medycznego w archidiecezji warszawskiej. Jednym z prężniej działających DLP kierował w parafii św. Maksymiliana w nowohuckich Mistrzejowicach ks. Kazimierz Jancarz, który organizował tam m.in. czwartkowe Msze za Ojczyznę. Z duszpasterstwem tym był związany ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Często opiekę nad DLP sprawowali także księża zakonnicy. DLP przede wszystkim pogłębiały świadomość chrześcijańską; ich członkowie poznawali katolicką naukę społeczną, papieskie encykliki, aktualności z życia gospodarczego i społecznego. W ramach DLP organizowano od 1982 Ogólnopolską Pielgrzymkę Ludzi Pracy, która w 3. sobotę i niedzielę IX każdego roku wyruszała (i wyrusza) na Jasną Górę. DLP organizowały pielgrzymki także do innych miejsc kultu religijnego. Choć wszystkie one miały charakter religijny, pozwalały zarazem pracownikom, szczególnie tym zrzeszonym w „S”, na zamanifestowanie jedności i starań w walce o wolność, godność człowieka pracy i prawa pracownicze. Przeciwko DLP protestowały niejednokrotnie władze państwowe, traktując ich działalność jako zagrożenie w sferze wpływu na środowiska robotnicze. DLP prowadziły ponadto działalność samokształceniową, budowały poczucie wspólnoty w kręgu wartości chrześcijańskich, wywierały pozytywny wpływ na życie religijne, społeczne, rodzinne, zawodowe i polityczne. w Bielsku-Białej. Wielokrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany przez SB. We IX 1988 organizator pierwszego na Podbeskidziu jawnego Komitetu Organizacyjnego „S” w ZT FSM.

1989-1990 przewodniczący Rady Pracowniczej FSM. W 1989 uczestnik obrad Okrągłego Stołu w zespole ds. samorządu. W VI 1989 przewodniczący Wojewódzkiej Komisji Wyborczej w Bielsku-Białej. 1991-1992 dyr. Biura Regionalnej Izby Handlu i Przemysłu w Bielsku-Białej. Od 1992 własna działalność gospodarcza. 1994-1998 radny Miasta Bielsko-Biała, 1999-2001 członek Zarządu Miasta. W 1990 w Forum Prawicy Demokratycznej, 1997-2001 w SKL, 2001-2002 w Przymierzu Prawicy, od 2002 w PiS. W 2003 założyciel Katedralnego Duszpasterstwa Młodzieży w Bielsku-Białej.

Do 11 II 1987 rozpracowywany przez Wydz. V WUSW w Bielsku-Białej w ramach SOR krypt. Kozak; do 2 XI 1987 w ramach SOR krypt. Kasyno; 21 XI 1987 – 20 VII 1989 w ramach SOR krypt. Kuźnia.

Artur Kasprzykowski

Region Podbeskidzie, Bielsko-Biała

Opcje strony

do góry