Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Wardawy Bronisław

Bronisław Wardawy, ur. 20 V 1940 w Woli Klasztornej k. Kozienic. 1961-1963 student Państwowej Szkoły Technicznej Ministerstwa Komunikacji w Warszawie, Wydz. Trakcji Elektrycznej; absolwent Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Lublinie (1974, absolutorium), w 1990 magisterium w WSI w Radomiu.

1963-1964 stażysta w PKP Oddział Trakcji w Lublinie, 1965-1969 inspektor nadzoru w PKP Biuro Inwestycji Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych Lublin, 1969-1970 starszy referendarz w PKP Lokomotywownia Lublin; przeniesiony na niższe stanowisko za krytykę ordynacji wyborczej; 1971-1978 starszy inspektor nadzoru, następnie główny inżynier inwestycji w PKP Biuro Inwestycji w Lublinie, 1978-1985 główny inżynier inwestycji w PKP Linia Hutniczo-Siarkowa w tamże.

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w Centrali Wschodniej DOKP w Lublinie, od X 1980 przewodniczący Komisji Oddziałowej tamże, przewodniczący Okręgowej Sekcji Kolejarzy, członek KZ w Węźle PKP Lublin oraz Międzyokręgowej Komisji Porozumiewawczej Kolejarzy (później Sekcja Krajowa Kolejarzy); 1980-1981 uczestnik negocjacji MKPK z Ministerstwem Komunikacji. W 1981 autor w niezależnym piśmie „Solidarność Kolejowa”, wydawanym przy Węźle PKP Lublin.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia we Włodawie, zwolniony 8 II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1982. 1982-1989 działacz „S” w ramach d. struktur kolejarskich na szczeblu krajowym (regularne spotkania w ramach pielgrzymek kolejarzy na Jasną Górę) oraz w Centrali DOKP i Węzła Lublin; kolporter wydawnictw podziemnych w zakładzie i w ramach wymiany z innymi ośrodkami w kraju. Zaangażowany w działalność duszpasterstwa kolejarzy. 1985-1990 zatrudniony w PKP Biuro Inwestycji WDOKP w Lublinie; w 1985, w związku z zaangażowaniem w „S”, przesunięty na niższe stanowisko pracy: 1985-1986 specjalista, 1986-1990 starszy inspektor. Od I 1989 członek reaktywowanej w Gdańsku Sekcji Krajowej Kolejarzy.

W 1989 uczestnik kampanii wyborczej KO „S”: kolporter wydawnictw „S” i KO, wiceprzewodniczący Obwodowej Komisji Wyborczej na terenie Lublina. 1989-1991 przewodniczący KZ „S” w Centrali WDOKP i Okręgowej Sekcji Kolejarzy. Po 1989 publicysta w „Gazecie Wyborczej”, „Życiu”, „Biuletynie Informacyjnym NSZZ «Solidarność» Regionu Środkowowschodniego”, „Wolnej Drodze”, „Sygnałach”. 1990-1994 radny Miasta Lublin z listy KO. 1990-1998 z-ca głównego energetyka w PKP, 1998-2000 główny energetyk Okręgu WDOKP w Lublinie, następnie naczelnik wydz. w PKP Dyrekcja Infrastruktury Kolejowej w Lublinie. W 1998 inicjator i współtwórca Kaplicy Pamięci Kolejarzy w sanktuarium w Kałkowie-Godowie. 1999-2009 wiceprezes Zarządu Wojewódzkiego Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym w Lublinie. Od 2000 na emeryturze; 2000-2009 przewodniczący Komisji Emerytów i Rencistów PKP „S” w Lublinie.

Autor broszury ''Kaplica Pamięci Kolejarzy w Kałkowie-Godowie'' (Lublin 1998).

IV 1981 – XI 1985 rozpracowywany przez Wydz. V KW MO/WUSW w Lublinie w ramach SOS krypt. Żonglerzy; VI 1982 – V 1986 w ramach SOS krypt. Podziemie; I-VII 1989 przez p. V RUSW w Lublinie w ramach SOR krypt. Węzeł.

Marcin Dąbrowski

Opcje strony

do góry