Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Wiśniewski Florian

Florian Wiśniewski, ur. 23 II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1937 w Lubaniu k. Kościerzyny. Ukończył Technikum Budowlane dla Pracujących w Gdańsku (1959).

1953-1982 pracownik Przedsiębiorstwa Robót Elektrycznych Elektromontaż w Gdańsku. W I 1980 wraz z Lechem Wałęsą, Zbigniewem Dąbrowskim i Sylwestrem Niezgodą próbował zorganizować strajk w zakładzie w obronie kilkudziesięciu robotników zwalnianych w ramach tzw. redukcji; następnie współzałożyciel powołanej bez pozwolenia władz, w obronie praw pracowniczych, Komisji Robotniczej PRE Elektromontaż.

W VIII 1980 współorganizator strajku w PRE Elektromontaż, przewodniczący zakładowego KS, delegat do MKS w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, członek Prezydium MKS, uczestnik rozmów z delegacją rządową, sygnatariusz Porozumień Gdańskich. Od IX 1980 w „S”, IX-XII 1980 członek Prezydium MKZ „S” w Gdańsku, oddelegowany do pracy związkowej; inicjator Zespołu ds. Budownictwa przy MKZ, następnie przewodniczący Komisji Koordynacji Budownictwa przy KKP „S”, 29 X 1980 sygnatariusz porozumienia branżowego z komisją rządową; 22 XI 1980 zrezygnował z udziału w Prezydium MKZ, od 29 XII 1980 wiceprzewodniczący KZ „S” w PRE Elektromontaż; w 1981 delegat na I WZD Regionu Gdańskiego; od VI 1981 sekretarz Prezydium Samorządu Pracowniczego.

14-18 XII 1981 współorganizator strajku w PRE Elektromontaż; 5 I 1982 zwolniony z pracy. Od I 1982 taksówkarz; wycofał się z działalności w „S”.

Honorowy Obywatel Gdańska (2000).

10 X – 24 XI 1980 rozpracowywany przez Wydz. III-A KW MO w Gdańsku w ramach SOR krypt. Mistrz (nr 36510).

Arkadiusz Kazański

Opcje strony

do góry