Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Hoffmann Stanisław Andrzej

Stanisław Andrzej Hoffmann, ur. 9 XI 1949 w Zaborowicach k. Góry. Absolwent Akademii Medycznej we Wrocławiu, Wydz. Lekarskiego (1974), doktorat (1998).

1968–1974 w ZSP.

1974–2001 stażysta, lekarz w ZOZ/Samodzielnym Publicznym ZOZ w Górze.

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego, od X 1980 przew. KZ. Od 18 V 1981 wiceprzew. MKK Ziemi Górowskiej.

13 XII 1981 internowany, przetrzymywany w Ośr. Odosobnienia w Ostrowie Wielkopolskim, 24 XII 1981 zwolniony. 1984–2001 ordynator oddziału ginekologii i położnictwa w ZOZ/SP ZOZ w Górze, 1991–1995 i 1998–2001 dyr.

1989–1991 senator RP z listy KO „S”. VII–VIII 1990 członek Wojewódzkiej Komisji Kwalifikacyjnej ds. b. funkcjonariuszy SB w Lesznie. Od 1993 założyciel, prezes Towarzystwa Ziemi Górowskiej. 1997–2002 w AWS (przew. koła w Górze). 1998–2002 radny Sejmiku Województwa Dolnośląskiego we Wrocławiu z listy AWS. Od 2002 założyciel i lekarz w Przychodni Lekarzy Specjalistów Pharma Medica w Górze, 2006–2012 lekarz w SP ZOZ w Lubinie, od 2010 biegły sądowy, 2012–2013 prezes Powiatowego Centrum Opieki Zdrowotnej w Górze, 2015–2019 ordynator oddziału ginekologiczno-położniczego w Nowym Szpitalu we Wschowie, od 2017 członek Leszczyńskiego Towarzystwa Strzeleckiego, od 2019 lekarz w Głogowskim Szpitalu Powiatowym Sp. z o. o.

2 II 1982–30 III 1983 zarejestrowany przez Wydz. III KW MO w Lesznie jako TW ps. Andrzej, do współpracy nie doszło; 11 V 1989–20 I 1990 rozpracowywany przez Wydz. III WUSW w Lesznie w ramach SO krypt. Organizacja; 4 II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1989–1 XII 1989 przez RUSW w Górze w ramach KE.

Mirosław Żłobiński

Opcje strony

do góry