Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Turowicz Jerzy

Jerzy Turowicz, ur. 10 XII 1912 w Krakowie, zm. 27 I 1999 tamże. 1934–1939 student Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Wydz. Filozoficznego, kierunki: historia, filozofia. Od 1930 członek Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej Odrodzenie w Krakowie, 1930–1934 członek Akademickiej Sodalicji Mariańskiej.

1945–1982 członek SDP, 1948–1983 ZLP, od 1975 PEN Clubu.

1939 redaktor krakowskiego dziennika „Głos Narodu”, współpracownik podziemnej organizacji Unia, publikacje m.in. w jej organie prasowym „Kultura Jutra” i w „Miesięczniku Literackim”, występy w podziemnym teatrze Tadeusza Kantora. 1945–1999 (z przerwą 1953–1956) redaktor nacz. „Tygodnika Powszechnego”, 1946–1999 członek zespołu redakcyjnego miesięcznika „Znak”, 1960–1990 prezes Społecznego Instytutu Wydawniczego Znak. Od 1957 członek KIK w Krakowie i Warszawie. 1960–1989 Komisji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Świeckich, 1974–1984 władz World Conference on Religion and Peace (Światowa Konferencja Religii na rzecz Pokoju).

III 1964 sygnatariusz „Listu 34”. I 1966 na forum Ogólnopolskiego Komitetu FJN wystąpienie w obronie bp., atakowanych przez władze za wystosowanie „Orędzia biskupów polskich do biskupów niemieckich”. Po III 1968 umożliwiał publikowanie w „Tygodniku Powszechnym” niezależnym twórcom i publicystom. 17 I 1976 sygnatariusz listu środowiska Znak do Sejmowej Komisji Konstytucyjnej przeciwko wpisaniu do konstytucji zapisu o nierozerwalności sojuszu z ZSRR oraz kierowniczej roli PZPR.

Po VIII 1980 zaangażowany w działalność „S”. W l. 80 jeździł po kraju z niezależnymi odczytami. 1981–1985 członek Społecznej Rady Prymasowskiej, od 1984 Komisji Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem. 10 X 1986 z Lechem Wałęsą, Stefanem Bratkowskim, Bronisławem Geremkiem, Tadeuszem Mazowieckim, Stanisławem Stommą, Klemensem Szaniawskim, Janem Józefem Szczepańskim i Andrzejem Wielowieyskim sygnatariusz apelu do rządu USA o zniesienie sankcji gospodarczych wobec PRL. 31 V 1987 (z grupą kilkudziesięciu intelektualistów) oświadczenia przedstawiającego główne cele opozycji: niepodległość, demokrację i ład gospodarczy. 25–28 VIII 1988 uczestnik Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka w parafii św. Maksymiliana Kolbego w Krakowie-Mistrzejowicach. Od 18 XII 1988 członek KO przy Przew. NSZZ „S” Lechu Wałęsie. II–IV 1989 uczestnik obrad plenarnych Okrągłego Stołu, jedno z przemówień inaugurujących. 29 III 1989 w zespole inicjującym Małopolski Komitet Obywatelski.

Od 1990 w ROAD, nast. w UD, 1991–1993 członek Rady UD, nast. w UW. Od 1991 członek Społecznej Rady Stosunków Polsko-Żydowskich przy Prezydencie RP. 1981–1991 Rady Administracyjnej Fundacji Jana Pawła II w Rzymie. Od 1991 przew. Rady Fundacji im. Stefana Batorego. Od 1995 członek Rady Etyki Mediów, 1998–1999 honorowy przew.

Od 1989 członek SPP, 1990–1999 honorowy prezes SDP.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1969), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1974), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski z Gwiazdą (1992), Orderem Orła Białego (1994), Komandorią Palm Akademickich Republiki Francuskiej (1994), Wielkim Krzyżem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1995). Autor książek: Chrześcijanin w dzisiejszym świecie (1964) i Kościół nie jest łodzią podwodną (1988).

Od 1955 rozpracowywany przez Wydz. VI WUdsBP w Krakowie w ramach sprawy agenturalno-grupowej krypt. Pióro; od 1957 w ramach sprawy ewidencyjno-obserwacyjnej krypt. Pismak; od 27 X 1962 przez Wydz. IV KW MO tamże w ramach SOR krypt. Pismak; od 23 VIII 1965 przez Wydz. IV KW MO tamże w ramach SOR krypt. Biegun, 27 XI 1969–31 I 1990 w ramach SOR krypt. Kora.

Cecylia Kuta

Kraków Region Małopolska

Opcje strony

do góry