Rachaus Grzegorz
Rachaus Grzegorz, ur. 12 III 1950 w Łodzi, zm. 22 II 2017 tamże. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu (1980).
1969–1970 pracownik Zakładów Przemysłu Pasmanteryjnego Lenta w Łodzi. 1970–1973 słuchacz Państwowego Studium Kulturalno-Oświatowego i Bibliotekarstwa tamże. 1973–1974 pracownik Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego tamże. 1975–1980 student AWF w Poznaniu. 1980–1981 pracownik Szpitala im. Mikołaja Kopernika tamże.
11 III 1968 uczestnik studenckiego wiecu pod Biblioteką Uniwersytetu Łódzkiego (jako licealista), współorganizator akcji ulotkowej i plakatowej na terenie III LO w Łodzi, za manifestowanie sprzeciwu wobec polityki władz usunięty z ZMS, zmuszony do zmiany szkoły średniej.
Od IX 1980 w „S”, przew. Komitetu Założycielskiego „S” oddziału Szpitala im. Mikołaja Kopernika tamże; XI 1980 przew. KZ tamże, 1981–1982 kierownik Ośrodka Badań Społeczno-Zawodowych Zarządu Regionalnego „S” Ziemi Łódzkiej.
13/14 XII 1981 z Anną Jakuszewską wywiózł elektryczny powielacz białkowy z Komisji Zakładowej „S” Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. J. Marchlewskiego w Łodzi. 14/15 XII 1981 współorganizator druku odezwy strajkowej sygnowanej przez członka Zarządu Regionalnego „S” Ziemi Łódzkiej Jerzego Dłużniewskiego. 15 XII 1981 – V 1982 współorganizator Międzyzakładowej Komisji Koordynacyjnej „Jesteśmy”, współorganizator i członek redakcji pisma „Jesteśmy”. Współorganizator demonstracji
przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego, pomocy represjonowanym. 8 V 1982 zatrzymany za kontynuowanie działalności związkowej, 9 V 1982 internowany, przetrzymywany w Ośr. Odosobnienia w Łowiczu, 3 VIII 1982 w Kwidzynie. Uczestnik 9-dniowej głodówki na znak protestu przeciwko brutalnemu pobiciu internowanych. 16 X 1982 zwolniony.
Od XI 1982 właściciel Agencji Turystycznej Atlas”, zatrudniał osoby represjonowane. 1982–1989 współorganizator Duszpasterstwa Akademickiego przy kościele oo. Jezuitów w Łodzi, współorganizator i fundator spotkań z działaczami opozycyjnymi. 1982–1983 współpracownik Komitetu Pomocy Internowanym, 1983–1987 współpracownik Komitetu Pomocy Aresztowanym, współorganizator i fundator wyjazdów na wypoczynek osób represjonowanych i ich rodzin. 1982–1987 pięciokrotnie zatrzymywany, odmowa wydania paszportu, inwigilowany, zastraszany kontrolami Izby Skarbowej, karany „domiarami” podatkowymi za sponsorowanie działalności duszpasterstwa, funkcjonariusze SB zastraszali jego kontrahentów.
Po wyborach 4 VI 1989 nie kontynuował działalności związkowej. 2004–2006 pracownik Urzędu Miasta Łodzi. Wyróżniony odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” (2001).
20 II 1982 – 18 I 1986 rozpracowywany przez Wydz. III KWMO/WUSW w Łodzi w ramach KE/SOR krypt. Enigma.