Kalabiński Jacek Michał
Jacek Michał Kalabiński , ur. 11 IX 1938 w Warszawie, zm. 24 VII 1998 w Waszyngtonie.
Absolwent Wydz. Dziennikarstwa UW (1960).
1961–1963 pracownik Działu Kulturalno-Oświatowego Towarzystwa Łączności z Polonią Zagraniczną „Polonia” w Warszawie, 1963–1964 II sekretarz redakcji „Naszej Ojczyzny” tamże, 1964–1966 kierownik biuletynu zagranicznego Centralnej Agencji Fotograficznej, 1967–1968 w redakcji „Sztandaru Młodych”, 1968–1982 dziennikarz (komentator) Polskiego Radia (III 1982 zwolniony w ramach weryfikacji).
XI 1980 – III 1982 prezes Oddziału Warszawskiego SDP.
Po 13 XII 1981 w ukryciu przez ponad 2 mies., 1982 współautor (ze Stefanem Bratkowskim) Zasad postępowania dziennikarza na czas stanu wojennego, IV 1982 – IX 1983 kierownik działu zagranicznego „Więzi”, 1982–1983 publicysta (ps. Kass, Kassandra) „Tygodnika Mazowsze”, 1982–1984 prezes Oddziału Warszawskiego podziemnego SDP, współpracownik „Tygodnika Wojennego”, IX 1983 wyjazd do USA, publicysta prasy amerykańskiej (m.in. „International Herald Tribune”, „The New York Times”) i polonijnej, od V 1984 ścigany listem gończym przez Prokuraturę Wojewódzką w Warszawie za „publikowanie za granicą artykułów zawierających w swej treści szkodliwe dla interesów PRL fałszywe
wiadomości”, 1984–1990 dziennikarz (komentator, korespondent) Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa, współpracownik BBC, 1989–1997 korespondent „Gazety Wyborczej” w Stanach Zjednoczonych, 1998 korespondent „Rzeczpospolitej” tamże.
23 II 1982 – 8 IV 1985 rozpracowywany przez Wydz. I Dep. II MSW/Wydz. XIX Dep. II MSW w ramach SOS krypt. Granit oraz
przez Wydz. VIII Dep. III MSW.