Polańska-Wolak Ewa Maria
Polańska-Wolak Ewa Maria, ur. 2 I 1934 w Sanoku. Absolwentka Akademii Medycznej w Krakowie, Wydz. Lekarski (1959), specjalizacja II stopnia z radiologii.
1959–1962 staż podyplomowy w AM w Krakowie, 1962–1967 lekarz w szpitalach w Indonezji i Samoa Zach., 1968–1970 asystent w Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej Warszawa-Ochota, 1970–1975 praca w Szpitalu Wolskim w Warszawie, 1975–1977 st. asystent w Szpitalu Czerniakowskim w Warszawie, 1977–1984 – w Ośrodku Medycyny Pracy Budowlanych w Warszawie.
Od X 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w OMPB w Warszawie, członek KZ, współorganizator Komisji Koordynacyjnej Służby Zdrowia „S” Region Mazowsze, we współpr. z dr Marią Sielicką-Gracką pracowała nad przywróceniem Izb Lekarskich (opracowanie i rozsyłanie ankiet do lekarzy, odtworzenie dokumentacji z wcześniejszej działalności Izb Lekarskich, prowadzenie dyskusji w środowisku lekarskim).
Po 13 XII 1981 organizatorka pomocy medycznej osobom represjonowanym i ukrywającym się oraz ochrony medycznej demonstracji i Mszy za Ojczyznę. 1982–1989 działaczka Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom w Warszawie (od 1983 Prymasowski Komitet Charytatywno-Społeczny) – rozdział leków z darów zagranicznych, przygotowywanie paczek i pomoc dla rodzin represjonowanych, pomoc medyczna dla więźniów, załatwianie badań i dokumentacji lekarskiej potrzebnej do zwolnienia więźniów, prowadzenie dokumentacji represji przez rejestrowanie stanu zdrowia osób zwalnianych. V 1983–1986 współzałożycielka, redaktorka i autorka podziemnego pisma „S” Służby Zdrowia „Głos Medyka”, 1984–1990 redaktorka i autorka podziemnego pisma „Zeszyty Niezależnej Myśli Lekarskiej”, 1983–1989 kolporterka wydawnictw podziemnych (m.in. „ Głosu Medyka”, „Zeszytów Niezależnej Myśli Lekarskiej”, książek wydawnictwa Pomost, ulotek). X 1988–1989 współorganizatorka i sekretarz Komisji Koordynacyjnej Służby Zdrowia „S” Region Mazowsze, członek Komisji Interwencji Regionu Mazowsze. 7 IV 1988 współorganizatorka demonstracji „S” Służby Zdrowia przed Ministerstwem Zdrowia w Warszawie. 18 II 1989 uczestniczka obrad Okrągłego Stołu w podzespole ds. zdrowia. 1984–1991 st. asystent w Szpitalu Mokotowskim w Warszawie, 1992–1998 zatrudniona w Ośrodku Medycyny Pracy i Lecznictwa w Warszawie, 1999–2006 w Specjalistycznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej Warszawa-Śródmieście, od 2006 na emeryturze.
Autorka książki podróżniczej Archipelag żeglarzy (1970) oraz reportaży z podróży zamieszczanych w „Kontynentach”, „Przekroju”, „Służbie Zdrowia”.
Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).
Stanisław Grzonkowski