Wnuk Kazimierz
Wnuk Kazimierz, ur. 15 X 1953 w Łodzi. Ukończył Zasadniczą Szkołę Mechaniczno-Elektryczną w Łodzi (1971) i Technikum Energetyczne nr 1 tamże (1975).
1972–1973 elektryk w Przedsiębiorstwie Hydrologicznym w Łodzi, 1973–1979 elektromonter w Przędzalni Czesankowej Polmerino tamże, 1979–1992 kontroler jakości i planista w Fabryce Transformatorów i Aparatury Trakcyjnej Elta tamże.
14–15 XII 1981 uczestnik strajku okupacyjnego w zakładzie pracy. 16–17 XII 1981, 3 V 1982 i 31 VIII 1982 uczestnik manifestacji ulicznych w Łodzi; 31 VIII 1983 uczestnik demonstracji pod kościołem pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Łodzi, w jej trakcie aresztowany i ukarany 2 IX 1983 grzywną 5 tys. zł przez kolegium do spraw wykroczeń. 1984–1988 drukarz ze stempli ulotek „S” o treści m.in. „Precz z komuną”, „Solidarność żyje”, malował napisy na murach oraz kotwice Solidarności Walczącej w Łodzi i Pabianicach, a także uczestnik demonstracji ulicznych tamże. 1985–1989 kolporter podziemnych pism min „Biuletynu Łódzkiego”, „CDN. Głosu Wolnego Robotnika”, „Głosu Solidarności”, „Tygodnika Mazowsze”, literatury wydawanej przez Wydawnictwo Społeczne KOS, CDN CDN "CDN", czasopismo wydawane 1982-1989 przez „S” przy Zarządzie Portu Szczecin-Świnoujście; 1983-1985 z podtytułem: „Pismo Informacyjno-Społeczne NSZZ «S»”, w 1985: „Pismo Społeczno-Polityczne Portowców”, 1985-1988: „Gazeta Informacyjna Portowców”, 1988-1989: „Pismo NSZZ «S» Zarządu Portu Szczecin-Świnoujście”. i Nowa, które odbierał z punktu kolportażowego prowadzonego przez Jerzego Jana Nejmana. XI 1987–1990 zaprzysiężony członek Oddziału SW w Łodzi, współpracownik Włodzimierza Domagalskiego i Piotra Jaworskiego. 1987–1989 kolporter w Elcie oraz na terenie osiedli Teofilów i Żabieniec w Łodzi pism podziemnych m.in. „Z Dnia na Dzień”, „Solidarność Walcząca”, „Biuletyn Dolnośląski”, „Wiadomości Bieżące”, „Wolność”, „Horyzont”, „Czas” i „Galicja”, a także literatury (m.in. Wydawnictwa Prawy Margines), znaczków poczty podziemnej, kalendarzy. 15 XI 1988–1989 współpracownik redakcji podziemnego pisma „Wolność” (przekazywał informacje o sytuacji w Elcie).
1990–1993 działacz Partii Wolności, delegat na I, II, III Kongres i członek Komisji Rewizyjnej. 1992–1994 starszy inspektor ds. technicznych w Łódzkim Przedsiębiorstwie Budowlanym Północ, 1993–1994 pracownik magazynu wyrobów gotowych Próchnik SA w Łodzi, 1994 elektromonter w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym tamże, 1995 elektromonter ds. remontów transformatorów w Zakładzie Remontowym Energetyki SA tamże, 1995 pracownik magazynu w Widzewskiej Fabryce Nici Ariadna SA tamże, 1995–1996 operator maszyn offsetowych w Łódzkiej Drukarni Akcydensowej SA, 1996–1997 elektryk w Zakładach Mięsnych Lipcarna j.v. sp. z. o. o. tamże, 1997–2001 operator linii produkcyjnej w Łódź Coca–Cola Bottlers Ltd. tamże, 2001–2002 monter w BSH sp. z.o.o. tamże, 2002–2018 podejmował prace dorywcze. Od 2008 członek Stowarzyszenia Solidarność Walcząca we Wrocławiu. Od 2018 na emeryturze.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2022) i Krzyżem Wolności i Solidarności (2020).