Kijowski Andrzej Tadeusz
Kijowski Andrzej Tadeusz, ur. 15 VII 1954 w Krakowie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, kierunek filologia polska (1976), doktorat (1980).
1963-1973 w ZHP.
Od 1976 krytyk literacki i filmowy, publicysta; współpracownik czasopism „Literatura”, „Twórczość”, „Literatura”, „Dialog”, „Film” i „Polityka”.
1976-1980 współpracownik KOR, nast. KSS „KOR”. 1976 przepisywał „Komunikat” i „Biuletyn Informacyjny”. 1977 przepisywał tomik Ja wiem, że to niesłuszne Stanisława Barańczaka. Od 1977 współpracownik Niezależnej Oficyny Wydawniczej NOW-a (udostępniał mieszkania na magazyn i kolportował Czarną Księgę Cenzury).
IX 1980 – II 1982 adiunkt na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku. Od 1980 w „S”. 1980-1981 przewodniczący Komisji Wydziałowej na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Filii UW w Białymstoku. 1981-1985 sekretarz redakcji rocznika „Studia Estetyczne” w Zakładzie Estetyki Instytutu Filozofii i Socjologii PAN.
15 I 1982 sygnatariusz protestu przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego podpisanego przez 101 ludzi kultury. 1982 wygłaszał wykłady w kościele św. Rocha w Białymstoku. 1982-1989 kolporter „Tygodnika Mazowsze” i „Woli” w Warszawie. 1984 przywiózł do Polski z Francji zdjęcia zamordowanego ks. Jerzego Popiełuszki. W 1984 i 1987 przywoził z Francji dla podziemia pieniądze, tonery, urządzenia elektroniczne oraz wydawnictwa emigracyjne. 1985-1986 wpółpracownik paryskiego „Kontaktu” (pseudonim „Tadeusz Żeglikowski”). 1985-1986 współpracownik Teatru Domowego, organizator spektakli w mieszkaniach Kazimiery Kijowskiej i Hanny Kirchner w Warszawie. 1986-1990 wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie.
1989–1990 współzałożyciel i członek Komisji Zakładowej w PWST w Warszawie. VI 1989 mąż zaufania KO „S” w tamże. 1990-1991 felietonista Radia „S” tamże. 1990-1992 felietonista II Programu Polskiego Radia tamże. 1990-1991 kierownik działu kultury „Tygodnika Solidarność”. 1991-1992 szef działu kultury w dzienniku „Nowy Świat”. 1990–1994 wicemarszałek Sejmiku Warszawskiego. 1992-1995 współtwórca Nowej Telewizji Warszawa; 1994-2003 prezes Firmy Media ATaK s.c. tamże; 1998-1999 dyrektor Warszawskiego Ośrodka Kultury; 2000-2001 dyrektor Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP w Warszawie; 2001-2002 wykładowca Wyższej Szkoły Dziennikarstwa im. Melchiora Wańkowicza tamże; 2003-2007 dyrektor stołecznego Domu Kultury Śródmieście; 2007-2010 zatrudniony TVP SA jako główny specjalista, doradca dyrektora Programu I, publicysta portalu TVP Info; 2011-2012 wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Głogowie; VI 2017 - II 2023 Rzecznik Wolności Słowa Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w Warszawie.
Prezenter i producent licznych programów telewizyjnych oraz autor książek m.in. Chwyt teatralny (1982), Teoria Teatru (1985), Opis obyczajów w 15-leciu międzysojuszniczym 1989–2004 (2010).
Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2022).