Maszenda Waldemar Antoni
Waldemar Antoni Maszenda, ur. 6 X 1951 w Warszawie. Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Wydz. Nauk Humanistycznych, kierunek historia (1976).
W IV 1973 w prywatnej przesyłce pocztowej napisy: „PZPR to NSDAP” i „SZSP to Twój wróg. Studenci ratujmy ZSP. Czarne chmury nad ZSP z winy PZPR. Uwaga: zamach na ZSP!”, 16 X 1973 skazany przez Sąd Powiatowy w Lublinie na 8 miesięcy ograniczenia wolności w postaci 20 godzin prac społecznych miesięcznie; 1976–1979 sekretarz Oddziału Wojewódzkiego ChSS w Kielcach, 1979-1981 redaktor pisma „Za i Przeciw” w Warszawie.
Od 1980 w „S”. W II 1981 uczestnik głodówki protestacyjnej dziennikarzy i działaczy ChSS w siedzibie CHSS w Warszawie; IX-X 1981 akredytowany na I KZD.
Po 13 XII 1981 niedopuszczony do pracy, 31 I 1982 usunięty z redakcji „Za i Przeciw”. Od XII 1981 członek redakcji „Głosu Wolnego Hutnika”, nast. do IV 1982 w redakcji „Głosu Wolnego Robotnika”; 1982-1988 w redakcji „CDN Głos Wolnego Robotnika”, autor tekstów (pod pseud. J. Realny, Jan, Realny, Jan Uważny, er), łącznik redakcji z biurem Międzyzakładowego Robotniczego Komitetu „S” w Warszawie, nast. stały łącznik MRKS z Armenią. 1982-1989 pracownik (zastępca redaktora prowadzącego) Agencji Omnipress ‒ Spółdzielni Pracy Dziennikarzy w Warszawie. W grupie (z Maciej Jurkowskim, Elżbieta Jastrzębską, Andrzejem Krajewskim, Andrzejem Machalskim, Anna Jaworską, Teresą Domańską, Marią Klonder) wspomagającą się w ukrywaniu dezertera z Armii Czerwonej stacjonującej w PRL Aleksandra Janyszewa. 1984-1987 organizator zaplecza technicznego dla „Przeglądu Wiadomości Agencyjnych” i Programu II Radia „Solidarność” tamże, 1985-1989 współpracownik Programu III Radia „S” tamże, 1987-1989 w redakcji Programu III Radia „S” (zbierał i redagował informacje, brał udział w nagraniu i montażu audycji); w X 1988 współzałożyciel Klubu Politycznego ’88; publikował w berlińskim „Poglądzie” i paryskim „Kontakcie”; w V-VI 1989 pracownik Ogólnopolskiego Biura Wyborczego KO „S” w Warszawie.
1989-1990 zatrudniony w „Gazecie Wyborczej”, nast. w „Tygodniku Solidarność” i „Rzeczpospolitej”; 1990-2014 pracownik administracji państwowej, od 2014 na emeryturze.
Odznaczony: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2012), Krzyżem Wolności i Solidarności (2019).
1973-1976 rozpracowywany przez Wydział IV KWMO w Lublinie w ramach SOR krypt. Oaza; do III 1987 przez Wydz. I Biura Studiów MSW w ramach SOR krypt. Maszt; 2 IV 1987 – 23 X 1989 przez Wydz. III-2 SUSW w ramach SOR krypt. Maszt.