Duszpasterstwo Ludzi Pracy Wola
Duszpasterstwo Ludzi Pracy Wola, V 1982 Marian Parchowski, przew. Komisji Zakładowej w Zakładzie R–1 w Miejskich
Zakładach Komunikacyjnych w Warszawie, po wyjściu z internowania nawiązał współpracę z o. Tadeuszem Sitko, proboszczem kościoła św. Klemensa Hofbauera przy ul. Karolkowej, czego pierwszym efektem było powstanie Komitetu Pomocy Rodzinom Pracowników MZK. Inicjatywa z czasem przerodziła się w Duszpasterstwo Ludzi Pracy Wola, które funkcjonowało do końca lat 80. Oficjalnie zmieniła się na Duszpasterstwo Archidiecezji Warszawskiej, ale w użyciu wciąż była pierwotna nazwa. DLP
Wola Wola „Wola”, pismo wydawane w Warszawie I 1982 – 11 IX 1989, od 1989 jako oficjalne pismo „S” Regionu Mazowsze.
było blisko związane z Grupą Polityczną „Wola”, redakcją podziemnego pisma „Wola” oraz pośrednio z Międzyzakładowym Komitetem Koordynacyjnym „S”.
DLP Wola zajmowało się organizowaniem pomocy charytatywnej i prawnej dla działaczy „S”, spotkań Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych, biblioteki, pokazów filmowych, wyjazdów wakacyjnych dla dzieci działaczy z wolskich zakładów pracy oraz spotkań z przedstawicielami środowisk opozycyjnych. Działacze DLP Wola uczestniczyli w uroczystościach w ramach pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w Warszawie, Gdańsku i Częstochowie.
Pomieszczenia kościoła św. Klemensa były wykorzystywane do działań konspiracyjnych. Prowadzono tam jeden z gł. w dzielnicy „dużych” punktów kolportażu prasy podziemnej – m.in. „Woli”. Odbywały się tam spotkania działaczy związkowych z zakładów pracy. 19 II 1989 w kościele św. Klemensa Hofbauera odbyło się zebranie Regionu Mazowsze, na którym wybrano skład Tymczasowego Zarządu Regionu; tam też utworzono jego biuro i biuro informacyjne. Organem DLP Wola było niezależne pismo „Praca” wydawane w latach 1986–1989.
1986 powołano Radę DLP Wola. Osoby, które weszły w jej skład, wspomagały w sprawach organizacyjnych oraz merytorycznych. Jej pracami kierował Marian Parchowski, zaś jego zastępcą był Andrzej Robert Zieliński z Grupy Politycznej „Wola”. Pozostałymi członkami rady byli orientalista Stanisław Godziński, farmaceutka Ewa Germak, nauczycielka Cecylia Gutowska, mediewista ks. Jerzy Pikulik, ks. Witold Karpowicz (proboszcz warszawskiej parafii Zwiastowania Pańskiego), lekarka i działaczka Społecznej Komisji Zdrowia Hanna Tymowska, biolog Irena Koch, odpowiedzialna za łączność między poszczególnymi ośrodkami, zajmujący się działalnością filmową Andrzej Antosik;
organizatorzy duszpasterstw w warszawskich dzielnicach: Marek Piotrowski (Żoliborz), Krzysztof Garbarski (Ochota), Wojciech Gołda (Praga Północ), Tadeusz Janiszewski (Praga Południe), Maria Misiurewicz (Mokotów), Elżbieta Zawistowska (Śródmieście) i Ryszard Makowski (Wola, jednocześnie działacz GP „Wola”), Tadeusz Kolecki organizujący Duszpasterstwo Ludzi Pracy w Pruszkowie; działacze opozycji: Michał Boni, Wiesław Chrzanowski, Antoni Macierewicz, Piotr Naimski, Zdzisław Szpakowski, Andrzej Urbański i Tomasz Wołek.