Protesty głodowe w Piotrkowie Trybunalskim (27–30 VII 1981)
Protesty głodowe w Piotrkowie Trybunalskim (27–30 VII 1981), akcja protestacyjna zorganizowana przez Komisję Koordynacyjną ZR NSZZ „S” Regionu Ziemia Łódzka z siedzibą w Tomaszowie Mazowieckim wymuszona brakiem pokrycia przydziału kartkowego na mięso i jego przetwory oraz groźbą podwyżki cen.
15 VII 1981 KK podjęła uchwałę, w której zażądała od wojewody piotrkowskiego pełnego pokrycia kartek, poprawy zaopatrzenia oraz odwołania wicewojewody Józefa Rękorajskiego jako osoby odpowiedzialnej za problemy w handlu. Żądania KK miały być spełnione do 27 VII. 21 VII „S” poinformowała teleksem władze wojewódzkie o przebiegu strajku oraz zwróciła się o zapewnienie bezpieczeństwa protestującym. 25 VII władze poinformowały o podjętych działaniach w celu poprawy zaopatrzenia, jednak czas dany przez KK na spełnienie postulatów był zbyt krótki na realizację żądań. W odpowiedzi, przewodniczący KK Józef Stolar poinformował wicewojewodę Franciszka Jaciubka o szczegółowym przebiegu akcji protestacyjnej, polegającej na przejazdach oplakatowanych samochodów w dniach 27–29 VII oraz marszu kobiet 30 VII.
27 VII 1981 w manifestacyjnym przejeździe po ulicach Piotrkowa Trybunalskiego przejechało 9 oplakatowanych samochodów (2 z Zakładu Energetycznego i 7 z Fabryki Maszyn Szklarskich Vitroma w Piotrkowie Trybunalskim). Znajdowały się na nich hasła „Chcemy chleba”, „Protestujemy przeciwko zmniejszeniu racji mięsa na kartki”, „Bez żywności nie wychowamy zdrowego młodego pokolenia”. Przejazd rozpoczęto od parkingu znajdującego się przy ul. 22 lipca (obec. Armii Krajowej) i prowadził przez ul. Słowackiego pod Urząd Wojewódzki. Tam na ok. 4 minuty zatrzymano pojazdy i przez 2 minuty uruchamiano sygnały dźwiękowe. Jeden z organizatorów marszu rozdał wydany przez Komisję Lokalną przy ZR Ziemi Łódzkiej w Piotrkowie Trybunalskim „Komunikat specjalny”, w którym wyjaśniono przyczynę protestów, poinformowano o przejazdach protestacyjnych w dniach następnych oraz o marszu kobiet z dziećmi. Akcja trwała 20 minut (15.00–15.20). 28 VII 1981 przez miasto przejechała kolumna 14 samochodów z zakładów FMSz Vitroma i Zakładu Energetycznego w Piotrkowie Trybunalskim, przy UW uruchamiano sygnały dźwiękowe przez 2 minuty. Przechodniom ponownie rozdawano „Komunikat specjalny”. 29 VII 1981 odbył się kolejny manifestacyjny przejazd oplakatowanych samochodów przez miasto. Umieszczono na nich hasła „Nie chcemy kartek dietetycznych”, „Pusto brzmi słowo odnowa, gdy nam zagraża klęska głodowa”, „Będziesz grzeczny dostaniesz papierosa”. Liczba biorących udział w manifestacji pojazdów wyniosła 38 (31 z Przedsiębiorstwa Transportowo–Sprzętowego Budownictwa Transbud w Piotrkowie Trybunalskim oraz 7 z FMSz Vitroma).
30 VII 1981 odbył się marsz głodowy kobiet z dziećmi. Po dotarciu pod UW grupa kilku osób miała wejść na jego teren. Porządek zaprowadziła służba porządkowa marszu, wypraszając wszystkich z budynku. Do manifestantów na rozmowę udał się wicewojewoda piotrkowski Władysław Wałach. W tym czasie dziesięcioletnia dziewczynka przeczytała z jednego z samochodów „Apel dzieci piotrkowskich”, przekazany następnie wicewojewodzie. Przemawiała także jedna z demonstrantek, która wezwała do poprawy zaopatrzenia miasta. Wałach zaś poinformował zebranych o mających się odbyć 31 VII 1981 rozmowach władz z przedstawicielami „S”. W manifestacji wzięło udział ok. 3,5–4 tys. osób.
Marsze oraz przejazdy samochodów zorganizowano również w lipcu 1981 w innych miastach wojewódzkich m.in. w Bełchatowie i Tomaszowie Mazowieckim.
31 VII 1981 doszło do spotkania władz miejskich i wojewódzkich z przedstawicielami „S”. Poprzedziły go wiece protestacyjne na terenie zakładów podporządkowanych ZR Ziemia Piotrkowska. W negocjacjach wzięło udział około osiemdziesięciu przedstawicieli związku, niestety następnego dnia wobec braku możliwości osiągnięcia jakiegokolwiek porozumienia obrady przerwano. Sytuacja gospodarcza w regionie zaś stale się pogarszała.