Solidarność Pafawag (1982–1983)
„Solidarność Pafawag” (1982–1983), pismo wydawane we Wrocławiu 31 VIII 1982 – 2 II 1983, założone przez Andrzeja Konarskiego (w 1981 członek ZR Dolny Śląsk i KK), który ukrywał się od 13 XII 1981 początkowo w Gdańsku, następnie od wiosny 1982 we Wrocławiu i Lubinie. Ukazało się 13 nr., formatu A4, o obj. 2 s., drukowane na powielaczu, nakład ok. 500 egz. W redakcji A. Konarski, Krystyna Wójcik (przepisywała teksty na matryce) i Ryszard Gójski (odpowiadał za druk) we współpracy z Chlebowskim (łącznik), Zbigniewem Kaczyńskim i Mirosławem Januszko.
Pierwszy nr specjalny („Solidarność Pafawag. Jednodniówka NSZZ «Solidarność» Pafawag”) został wydany z datą 31 VIII 1982 w 2 rocznicę podpisania porozumienia gdańskiego, wezwano w nim do udziału w organizowanej przez RKS Dolny Śląsk i SW manifestacji ulicznej. Na łamach pisma zamieszczano komentarze i oświadczenia dotyczące bieżącej sytuacji we Wrocławiu (niektóre podpisane przez A. Konarskiego) i w Polsce m.in. o delegalizacji „S”, aresztowania Władysława Frasyniuka oraz fragmenty oficjalnie wydanych tekstów (m.in. wykładu inauguracyjnego roku akademickiego wygłoszonego przez Prymasa Polski ks. arcybp. Józefa Glempa na KUL, za: „Tygodnikiem Powszechnym” 1982 nr 46) oraz z książek (np. Włodzimierza Lenina Dzieła t. 29).
Pismo przestało się ukazywać w związku z problemem dystrybucji wśród załogi Pafawagu (działacze i sympatycy „S” byli nieufni wobec tej inicjatywy wydawniczej kierowanej przez A. Konarskiego), a ostatecznie z powodu ujawnienia się A. Konarskiego pod koniec III 1983.
Kolportowane bezpłatnie w Pafawagu i we Wrocławiu.