Bortnowska-Dąbrowska Halina
Halina Bortnowska-Dąbrowska, ur. 23 IX 1931 w Toruniu, zm. 19 VI 2024. Absolwentka studiów filozoficznych na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (1961). 1961-1964 studentka Katolickiego Uniwersytetu w Leuven w Belgii.
1961-1983 redaktor i sekretarz redakcji miesięcznika „Znak”, w 1964 dziennikarz-sprawozdawca trzeciej sesji Soboru Watykańskiego II; w 1981 zatrudniona na pół etatu w MKZ/ZR Małopolska, odpowiedzialna za Wszechnicę Związkową. 1967-1982 uczestniczka prac Światowej Rady Kościołów. Od 1976 współorganizatorka polskiego ruchu hospicyjnego, przez 5 lat wolontariuszka hospicyjna, współtwórczyni pierwszego polskiego hospicjum w Nowej Hucie (otwartego 14 XII 1996).
1980-1981 doradca Komisji Robotniczej Hutników w Nowej Hucie i małopolskich delegatów podczas I WZD. W 1981 współzałożycielka Wszechnicy Związkowej MKZ/ZR Małopolska.
Od 13 XII 1981 uczestniczka strajku w Kombinacie Metalurgicznym w Nowej Hucie. 16-24 XII 1981 internowana, zwolniona w wyniku interwencji krakowskiej kurii. Od 1986 członek Komitetu Helsińskiego.
W 1989 współzałożycielka Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, od 2007 przewodnicząca Rady tej fundacji. Od 1990 w ROAD. Od 1992 animatorka Warsztatów Dziennikarskich Młodych „Polis” w Warszawie. Do 1999 redaktor naczelna „Polis”, pisma o sztuce życia publicznego. W 2000 współzałożycielka Stowarzyszenia Przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii Otwarta Rzeczpospolita.
Autorka publikacji m.in. w „Gazecie Wyborczej”, miesięczniku „Znak” i „Tygodniku Powszechnym”. Redaktor książki ''Sens choroby, sens śmierci, sens życia'', autorka ''Już – jeszcze nie. Całoroczne rekolekcje z Ludźmi Adwentu''. Prowadzi blog Myślennik.
W okresie XII 1973-VIII 1981 zarejestrowana jako KO ps. „Ala”, 26 X 1982 - 3 XI 1989 rozpracowywana przez Wydział IV KWMO/WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. „Mrówka”.