Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Kaczmarski Andrzej

Andrzej Kaczmarski, ur. 3 XII 1950 w Radomyślu k. Stalowej Woli (obecnie Radomyśl n. Sanem), zm. 26 III 2000 w Zaleszanach. Ukończył SP w Skowierzynie (1967).

1967-1969, 1968–1973 praca w gospodarstwie rolnym rodziców, 1973-1981 frezer w HSW, od 1981 na rencie.

1984-1989 działacz „Solidarności Wiejskiej”, Duszpasterstwa Rolników Duszpasterstwa Rolników Duszpasterstwa Rolników, powstały w okresie stanu wojennego z potrzeby pogłębienia wzajemnych kontaktów pomiędzy działaczami „S” RI a duchowieństwem. Pierwsze rozmowy z hierarchią podjęła grupa działaczy „S” RI z woj. stołecznego warszawskiego. W V 1982, za zgodą bp. Władysława Miziołka, została odprawiona w archikatedrze św. Jana msza św. w 1. rocznicę rejestracji „S” RI. Msze św. o podobnym charakterze odbywały się późn. rokrocznie, skupiając coraz większą liczbę ludzi chcących m.in. zamanifestować w ten sposób wolę reaktywowania „S” RI. Warszawskie środowisko „S”, zachęcone powodzeniem tej idei, 5 IX 1982 zorganizowało razem ze stroną kościelną na Jasnej Górze dożynki o charakterze religijno-patriotycznym z udziałem ok. 300 tys. rolników. 18 XI 1982 prymas Józef Glemp przyjął warszawską grupę działaczy i doradców związku, którzy m.in. prosili go o ustanowienie stałych form duszpasterstwa dla rolników. 2 XII 1982 Konferencja Episkopatu Polski utworzyła Komisję Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Rolników, Ogólnopolskie Duszpasterstwo Rolników, w diecezjach ustanowiła jego referentów diecezjalnych i dekanalnych. Przew. Komisji został bp Jan Gurda. Celem DR było przede wszystkim pogłębianie życia religijnego rolników, wiele wysiłku wkładano w odrodzenie moralne wsi, podkreślenie godności i wartości pracy rolników. Duszpasterze pomagali w samokształceniu i pracy oświatowej, organizowali życie kulturalne, działalność oświatową, akcje na rzecz dobra wspólnego (pomoc w gospodarstwie, porady prawne itp.), rekolekcje, dni skupienia itd. Istnienie DR spotkało się z nieprzychylną reakcją władzy, która zarzucała Kościołowi, że w ten sposób dąży do reaktywowania „S” RI. przy kościele Matki Bożej Królowej Polski w Stalowej Woli, współpracownik Jana Kozłowskiego. 1985-1988 w kontakcie z Tymczasową KZ „S” HSW, kolporter wśród rolników podziemnych wydawnictw, m.in. czasopism: „Biuletyn Informacyjny Tymczasowej Komisji Zakładowej NSZZ «Solidarność» Kombinatu Przemysłowego Huta Stalowa Wola”, „Tygodnik Mazowsze”, „Przegląd Wiadomości Agencyjnych”, książek: ''Zapluty Karzeł Reakcji'', ''Gwałt na Polsce'', ''Kłamstwo polityczne'', odbieranych w Duszpasterskim Ośrodku Kultury Chrześcijańskiej, uczestnik akcji ulotkowych nawołujących do bojkotu wyborów 13 X 1985; 9 X 1985 aresztowany (wraz z Janem Gumielą, Tadeuszem Gajem) po rewizji w mieszkaniu, podczas przesłuchań na posterunku w Zaleszanach i w RUSW w Sandomierzu zastraszany, bity, zamykany w metalowej szafie, do której wrzucano gaz i walono w nią pałką; ostatecznie postępowanie (wraz z nim śledztwo w sprawie pobicia) umorzono na mocy amnestii z VII 1986; VIII 1988 podczas strajku w HSW współorganizator dostaw żywności (z J. Kozłowskim, Henrykiem Suchorą), czuwał nad bezpieczeństwem strajkujących, 30 VIII 1988 zatrzymany, skazany przez kolegium ds. wykroczeń na karę grzywny za udział w nielegalnym zgromadzeniu przy bramie nr 3, nawoływanie do niepokoju publicznego przez okrzyki: ''Niech żyje Solidarność'' i śpiewy.

W 1989 uczestnik kampanii wyborczej KO „S” (rozwoził po wsiach materiały wyborcze, rozklejał plakaty, rozmawiał z wyborcami). 1990-1995 organizator pielgrzymek, wycieczek autokarowych we wsi Zaleszany w swoim środowisku.

Do 20 X 1986 rozpracowywany przez Wydz. VI WUSW w Tarnobrzegu w ramach SOR; do 24 XI 1989 w ramach KE.

 

Ewa Kuberna

Region Ziemia Sandomierska, Stalowa Wola

Opcje strony

do góry