Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/17973,Ossowski-Jan.html
27.04.2024, 03:32

Ossowski Jan

Jan Ossowski, ur. 8 II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1958 w Skarszewach k. Starogardu Gdańskiego. Ukończył Średnie Studium Zawodowe w Starogardzie Gdańskim (1980).

1973-1976 zatrudniony w Państwowym Ośrodku Maszynowym w Starogardzie Gdańskim, 1977 – IV 1980 w Nadbałtyckich Zakładach Przemysłu Skórzanego Neptun tamże, V 1980 – 1982 pracownik Fabryki Mebli Okrętowych Famos tamże. 1979-1980 sympatyk WZZ Wybrzeża i KPN, kolporter niezależnych pism (m.in. „Robotnika”).

W VIII 1980 organizator strajku w FMO Famos, członek KS, delegat do MKS w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego, następnie Prezydium KZ, skarbnik. 1980-1981 sympatyk ROPCiO (we współpracy z Janem Zapolnikiem).

Po 13 XII 1981 organizator pomocy dla internowanego w Strzebielinku Pawła Głucha, przewodniczący TKZ w FMO Famos, organizator 15-min. strajków każdego 13. dnia miesiąca. W V 1982 zwolniony z pracy. IX 1982 – 1984 zatrudniony w Szpitalu Rejonowym w Starogardzie Gdańskim, 1984-1989 w Zakładach Techniki Medycznej w Gdańsku, Oddział w Starogardzie Gdańskim. 1982-1988 organizator Mszy za Ojczyznę w kościele św. Katarzyny tamże, akcji ulotkowych i plakatowych, malowania haseł w rocznice narodowe (z J. Zapolnikiem, do 1986 z Bogdanem Borusewiczem). Wielokrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany; w 1986 w niewyjaśnionych okolicznościach pozbawiony przytomności i ułożony na torach kolejowych. 1987-1989 organizator i wydawca podziemnego pisma w Kociewiu „Jaszczur”. W V 1988 zbierał środki finansowe i przekazywał je do parafii św. Brygidy w Gdańsku (do Janiny Wehrstein) na pomoc dla strajkujących w SG. W VIII 1988 uczestnik strajku w SG. 1988-1989 autor informacji z Kociewia przekazywanych do Radia Wolna Europa; organizator i przewodniczący jawnej RKW „S” w Starogardzie Gdańskim. 1988-1990 współzałożyciel i szef KPN w okręgu Kociewie. 1989-1995 zatrudniony w Zakładach Zbożowych Stano w Starogardzie Gdańskim.

W 1989 członek regionalnego KO „S” w Starogardzie Gdańskim, uczestnik kampanii wyborczej KO „S”. 1990-1995 współzałożyciel Chrześcijańsko-Demokratycznego Stronnictwa Pracy; następnie w SN. 1995-1998 pracownik Szpitala Rejonowego, 1998-2003 własna działalność gospodarcza, 2003-2011 bezrobotny, od 2012 w firmie handlowo-usługowej w Starogardzie Gdańskim. 2001-2002 w LPR, od 2006 w PiS.

17 IX 1980 – 13 III 1981 rozpracowywany przez Wydz. IIIA KW MO w Gdańsku w ramach SOS; 4 XI 1988 – 22 I 1990 przez RUSW w Starogardzie Gdańskim w ramach KE krypt. Żądło.

Arkadiusz Kazański

Opcje strony