Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Malczyk Mieczysław

Mieczysław Malczyk, ur. 1 I 1930 w Sochaczewie, zm. 8 VI 2004. 1947 ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum w Kamieniu Pomorskim, absolwent Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Łodzi, Wydz. Przemysłu (1961).

1944 harcerz Szarych Szeregów, uczestnik powstania warszawskiego, po jego upadku w obozach przejściowych na tzw. Zieleniaku i w Pruszkowie; uciekł z transportu na roboty przymusowe w Niemczech i dotarł do Sochaczewa.

1945–1946 drużynowy w ZHP w Sochaczewie, 1946 p.o. hufcowy, w zw. z nasilającą się kampanią tzw. demokratyzacji harcerstwa pod koniec 1946 opuszczenie szeregów ZHP. 1946–1947 członek ZMW RP „Wici” w Kamieniu Pomorskim.

I 1947 (przed wyborami do Sejmu RP) zatrzymany przez UB za przygotowanie i uczestnictwo w akcji ulotkowo-plakatowej w mieście, III 1947 powtórnie zatrzymany za nazwanie wyników wyborów do Sejmu „fałszerstwem dokonanym przez PPR” podczas wystąpienia w imieniu ZMW na uroczystościach w Starostwie Powiatowym w Kamieniu Pomorskim.

XII 1947 współzałożyciel i jeden z dwóch przywódców harcersko-niepodległościowej konspiracyjnej organizacji młodzieżowej Narodowy Front Młodzieży Polskiej w Kamieniu Pomorskim. 27 X 1948 aresztowany, 21 II 1949 skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Szczecinie na 10 lat pozbawienia wolności, utratę praw publicznych na 4 lata i przepadek mienia; osadzony we Wronkach, Rawiczu, Potulicach, Piechcinie (tam odmówił wykonywania ciężkiej pracy fizycznej, osadzony w obozowym bunkrze, nast. przeniesiony na Wydz. Izolacyjny Więzienia w Inowrocławiu), 17 III 1954 zwolniony warunkowo, bez możliwości powrotu na uczelnię ani zamieszkania w Warszawie, 1955 zameldowany w Łodzi.

1955–1960 pracownik Łódzkiej Spółdzielni Mleczarskiej, 1960–1961 Centrali Zbytu Artykułów Technicznych w Łodzi, 1961 Centralnego Laboratorium Przemysłu Odzieżowego tamże, 1962–1963 Łódzkich Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. Obrońców Pokoju, 1964–1971 asystent w Katedrze Ekonomii na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym UŁ, 1971 pobyt w USA, 1972–1976 pracownik Przedsiębiorstwa Organizacji i Informatyki EKOMA w Łodzi; 1976–1982 spec. ds. informatyki, kierownik ZOI w Łódzkich Zakładach Przemysłu Skórzanego Skogar.

X 1956–I 1957 członek-założyciel Związku Młodych Demokratów w Łodzi, członek Zarządu, XII 1956 po odmowie rejestracji ZMD przez władze szukał dróg dotarcia do studentów Akademii Medycznej w Łodzi w celu propagowania wśród nich programu organizacji.

31 XII 1970 wraz z Karolem Głogowskim, Andrzejem Ostoją-Owsianym i Andrzejem Mazurem sygnatariusz oświadczenia ws. powołania w Łodzi Zespołu Inicjatywy Obywatelskiej.

14 I 1976 sygnatariusz wniosku obywatelskiego do Sejmu PRL o uzależnienie zmian w konstytucji od wyników referendum ogólnonarodowego. 1977–1981 uczestnik Ruchu Wolnych Demokratów. 1978–1983 działacz KIK w Łodzi. IX 1980 w „S”, współorganizator z Markiem Kowalikiem Komitetu Założycielskiego w Łódzkich Zakładach Przemysłu Skórzanego Skogar, 1980–1981 przew. Zakładowej Komisji Rewizyjnej. 5 IX 1980 współzałożyciel/członek MKZ w Łodzi. 1980–1981 z ramienia KIK wspomaganie tworzenia się organizacji zakładowych „S”, odpowiedzialny za funkcjonowanie Wolnej Wszechnicy Pracowniczej. Od V 1981 członek ZR Ziemia Łódzka, IX/X delegat na I KZD, członek Prezydium Komisji Programowej I KZD „S”, 1981 przew. podsekcji Skóry w Ogólnopolskiej Sekcji Włókna i Skóry „S”.

13 XII 1981 po powrocie ze zjazdu odradzającego się ZMD aresztowany i osadzony w AŚ KW MO w Łodzi, tego samego dnia internowany, osadzony w Ośr. Odosobnienia w Łęczycy i Łowiczu, 6 IV 1982 zwolniony.

14 X 1982 zwolniony z pracy, 1982–1988 na rencie inwalidzkiej III grupy, prace dorywcze. 1982–1989 kolporter publikacji podziemnych (m.in. książek Czesława Miłosza, „Kultury” paryskiej, wydawnictw emigracyjnych) odbieranych m.in. od Kazimierza Wodza (do 1986), uczestnik tajnych spotkań działaczy podziemia, m.in. w mieszkaniu Mirosławy (Iki) Bieniek.

1 VI 1988 w składzie Komisji ds. Mandatowych Członków Zarządu Regionu, działającej w imieniu Grupy Inicjatywnej na rzecz Reaktywowania ZR, w porozumieniu z Prezydium ZR ZŁ NSZZ „S”. 11 IX 1988 sygnatariusz Oświadczenia o wznowieniu jawnej działalności ZR Ziemi Łódzkiej, 1989–1990 członek Prezydium Zarządu Regionalnego „S”.

1989–1996 członek-założyciel ZChN (1989–1994 i 1994–1996 wiceprzew. Zarządu Regionalnego; 1989–1994 członek Rady Naczelnej). 1990–2001 członek-założyciel Łódzkiego Porozumienia Obywatelskiego, od 2001 członek LPR w Łodzi. 1990–1994 radny Rady Miejskiej w Łodzi I kadencji z listy Komitetu Obywatelskiego ŁPO (wiceprzew. Rady), 1994–1998 radny Rady Miejskiej w Łodzi II kadencji ŁPO Liga Łódzka, 2002–2004 radny IV kadencji z listy LPR.

7 II 1995 (z córką Kamilą) założyciel Fundacji Polska się Upomni, której statutowym celem było odkłamywanie najnowszej historii Polski.

1958–1963 rozpracowywany przez SB w ramach SOO krypt. Redaktorzy/Kurier; 1968 w ramach KE krypt. Miraż; 1981–1983 w ramach SOS krypt. Inicjatywa; 1982–1983 w ramach SO krypt. Koordynacja.

Henryk Marczak

Region Ziemia Łódzka, Łódź

Opcje strony

do góry