Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/hasla-rzeczowe/48735,Wojskowy-oboz-specjalny-w-Jaroslawiu.html
26.02.2026, 17:37

Wojskowy obóz specjalny w Jarosławiu

Wojskowy obóz specjalny w Jarosławiu, w dokumentach wojskowych określany jako kompania specjalna jednostki wojskowej nr 2376, tj. 40 Pułk Artylerii w Jarosławiu. Kompania sformowana zarządzeniem gen. broni Floriana Siwickiego z 26 X 1982 (nr 0141/Mob.). Do zasadniczej służby wojskowej zaplanowano skierować 100 poborowych ze Śląskiego Okręgu Wojskowego (Dolny Śląsk, Śląsk Opolski, Górny Śląsk i część Wielkopolski) związanych z opozycją antykomunistyczną w ramach prewencyjnej izolacji przed zapowiadanym przez TKK na 10 XI 1982 czterogodzinnym strajkiem generalnym. Ostatecznie do Jarosławia dotarło 85 poborowych, z tego co najmniej 30 przed powołaniem prowadziło aktywną działalność opozycyjną, w tym 9 - internowanych w ośrodkach odosobnienia, 4 - skazanych na kary więzienia w zawieszeniu, 1 - sądownie uniewinniony, 2 - ukaranych przez kolegia do spraw wykroczeń za udział w manifestacjach ulicznych, 1 - uniewinniony od tegoż zarzutu. W kompanii specjalnej w Jarosławiu 5 XI 1982 - 10 I 1983 przeprowadzono szkolenie unitarne zakończone przysięgą. Kadra podoficerska i oficerska została czasowo oddelegowana z 6. Batalionu Powietrzno-Desantowego – Jednostki Wojskowej 4115 z Niepołomic. Pozostałą część 2-letniej służby żołnierze odbyli w kompanii w Małaszewiczach na Lubelszczyźnie w 10 Pułku Kolejowym z Przemyśla jej trakcie byli oddelegowani do czasowych prac w innych garnizonach. Żołnierze byli inwigilowani, zajęcia ogniowe zawsze odbywały się pod specjalnym nadzorem Wojskowej Służby Wewnętrznej. W Jarosławiu i nast. w Małaszewiczach kolportowano ulotki antykomunistyczne, śpiewano patriotyczne piosenki, odbywały się akcje nieposłuszeństwa -odmowa zjedzenia posiłku, wykonywano plakietki z elementami związanymi z ruchem opozycyjnym.

Od 2022 we Wrocławiu działa Stowarzyszenie Osób Represjonowanych w Wojskowych Obozach Internowania - Jarosław 5 XI 1982 (przew. Stanisław Pituła).

Artur Brożyniak

Opcje strony